woensdag 16 januari 2019

Noor's Vlogs

Sinds eind 2018 vlog ik. Steeds 3 a 4 minuutjes over iets belangrijks. 
Te vinden op YouTube onder Noor Bongers volgt / Vlogs van Noor 

The awakening of Lilith * The road to True Leadership

The road to true leadership
Leadership in which masculine and feminine qualities work together. 
Both are required to form an economy that creates value. 

The way of Lilith is one direction for a solution. Lilith. 
For an enchanting world we live in. 

She awoke

Lilith. First woman on earth, who went to Adam to woo him with a love like the breathing of man and woman in which heaven blooms. And Adam, who spurned her because she wouldn’t be subservient.

She left. Went her own way. Alone. Later, much later, she was understood to be a demon, to be the snake who lured Eve, the derived woman from Adam’s rib, to eat from the tree of knowledge and to know about good and evil.

Was it a momentary absent-mindedness that made Adam unable to receive her? Had God made a mistake by creating this spineless Adam? And then presenting him with the compliant Eve. 
Shame on you, God!

I received Lilith in me

I sat across from him. He welcomed me. My whole being, everything I am. I breathed and felt my strength release. He did not look away and regarded me affectionately and without fear. Lilith awoke in me. And I opened myself for her. In everything.

Come, he said, come. You are welcome. She appeared, cautiously and reluctantly. Almost shy. Looked at him. Really? Yes, really. Express yourself. It meant a great deal to Lilith to suddenly be noticed with everything she was.

There were words of despair, of always having to be insignificant and to bear children, of taking care of men and being underneath them. Of having to brace yourself, even at work, against remarks about your femininity, about being a woman….

The creative ability

But she, Lilith, knows darkness and Light, the forging efforts necessary to create. It was a bad mistake to give the light to the likes of Adam and Eve, and darkness to Satan. It brings dualism.

Whereas Lilith is wholeness. Joining the far reaches of emotion: fury and hatred; and calm and gentleness, and endless tenderness, the deepest warmth a woman can offer. And she wants to be received in all of this. She emerged and demanded her place.

How could society, and the Adams in particular, have cast her out instead of embracing her in equality? How was it possible that her pure force of creation was not acknowledged?

He said, you are welcome. Come. And…. this is what I like, to be with Lilith, to be with her ….. His eyes sparked; he really meant it. She recognized this, and it further fanned her fire. Come, he said, you are welcome. And the struggle dissolved ….. she mellowed and looked at him. 

She trusted him. Leaned backwards further and further until she lay on the floor in open lotus pose. Eyes raised to the heavens. Come, he said, you are welcome. And so she lay, for the first time ever in perfect tenderness. Lilith. She sighed.

Past vulnerability

And became disconnected. Because Lilith, received in everything, allowed to be, she is at a loss for words. She, who doesn’t know what it is to live without the struggle, without having to tame her force. She, who is understood to be a demon.

For a long while nothing happened. 

And this is unusual. A woman lies open like that for a man, and he does not misuse it. Or cuddles her, which would belittle her. Or tell her what to do, to get out of the situation. And this man, this man said: do you still feel our field?

What field, she thought, which field? And thoughts, ‘how to behave’ crossed her mind. Start a formal conversation? Sit up and make a joke? Nestle herself in his arms (and actually be disconnected)? What to do?

Field. Man. Not knowing. Be welcome. Really, be welcome…
And, very slowly, she gathered herself and saw the man who welcomed her.
She made contact again, heart to heart, where no words are needed. 

Welcome she was.

That freedom enabled her only then – only then! - to express her despair. A deep felt despair … What happened? Wasn’t she a good creation? Had God made a mistake by creating her? No! She is Gods creation too! So why wasn’t she received, nota bene by the first man?

Furious out of despair. Out of her years of being cast out, of having no place to call her own, turning to Satan and darkness, to Samael, the angel of death, who became her companion. But everything, all that, would not have been necessary if she had been received in the beginning. 

She, Lilith, who knows Light and Darkness. Who lives beyond dualism. 


The man then spoke to the creator. That he, as a man, desired Lilith at his side, and no longer Eve, the derived woman, made from a part of him. He rather have a pure woman in her own strength, incorporating all the aspects she possesses. At his side. Lilith. Equipollent. 

Pure self-determination. To not just leave it to God to let Adam and Eve frolic in paradise, naive, without the insights of the tree of knowledge. A man, who wants to know and makes his own choices about how to live in this earthly paradise. 

Lilith cracked. Finally the tears of sorrow could flow, and she released herself. In proximity of a man who acknowledged her for everything she is. And if a man really sees you, you have nowhere to hide as a woman. You arise in glory.

She looked at him. Equal. Open. Strong. Vulnerable. Everything, all that a woman can be. 

She arose, without resentment and without anger in all her glory. And she placed the Holy Grail in their midst. The holy grail of humanity, of pure self-determination to live as divine beings on earth. In true companionship. 

Other business

The man, sitting across from her, heard all the men in the world whisper: please, please have mercy, have mercy on the men. And he asked Lilith who sat there in all her power and glory, to have mercy on the men. 

Her eyes flamed. Her breath snorted: don’t ask this of me! Mercy on men who do not stand in their own power and feel intimidated by women. First not accepting her as equal, and then asking for mercy!

Do not pity me, she added. As I will not pity you. And the man, who was sitting across from her, remarked that he hadn’t spoken for himself, and he spoke from his heart. 

About a world of value. In which feminine and masculine equally give direction to our planet. About a time of love that has arrived. Of true masculinity. In which he besides and with Lilith takes care for life on earth.

In love. As life itself. 

The Path of Lilith is showing us True Leadership to create a world we like to live in. For now and the next generations to come. On an economic, cultural and personal level. 

Social relevance


You can read ‘love’ for the word God. I don’t necessarily believe in one God or  omnipotent being, but I do trust that we carry something like the divine fire or the universal spark.

The story of Adam and Eve is not necessarily ‘true’, but it is truthful and of great influence on our culture and our experience of reality. To welcome Lilith is a shift in the Zeitgeist. 

Feminine and masculine does not necessarily refer to ‘man’ and ‘woman’ but to these aspects within our society and within our own personality.

And freedom/security

Strolling into a boardroom and speaking about the larger meaning. Showing compassion for the ‘opponent’. Speaking words of love and being understood. Asking for a moment of quiet to really feel through everything before you answer.

Feminine values. Upon which we women are not always conditioned. We have learned to ‘man up’ and feminism challenged us to show masculine behavior and expect men to behave in a feminine way. In this as of yet unsafe society….. women are far away from a pure release of their feminine powers. They rather ‘man up’ to stay safe during life. 

To be able to ride a bike at night, always and everywhere. To wear a tight dress and not be harassed in a club. To look at a man without a trace of fear, without secretly checking whether you could handle him if necessary, or where the escape routes are…. 

Women really are always on guard. Besides that, showing vulnerability is often confused with being vulnerable, a request for protection and an emphasis on weakness. Freedom always begins in solidarity. Freedom is formed collectively. Connection from autonomy. Feminine and masculine in autonomous power. In which vulnerability can exist.

Masculine and feminine ….. as a direction for solution

These two powers, masculine and feminine, are basic forces in the universe. They act in our society and in the way in which we construct the world around us. Masculine is expansion, growth and directed at conquering (land from water!!). Feminine is forming, and determines the shape which the growth impulse takes in practice (water as source of nutrition!). In the right proportion forms arise that are balanced, vital, durable and sustainable. 

Considering everything that is wrong in the world, the balance between masculine and feminine forces and values in contemporary culture is thoroughly disrupted. The earth and the life it harbors are abused and raped in many different ways. Often by dominant masculine forces that manifest without heart-energy (life-giving, the feminine principle) and act limitless. 

At the same time the feminine does little more than complain at the sideline, or wonder how to manifest and where there is space for decisions that create value on all levels. The narrative about Lilith and the ceremony described above give a wonderful metaphor for how to deal with these principles and how to restore the balance. 

Both forces together, in their interaction, form the creative foundation, they cannot exist without each other. But it is not a 50/50 proportion. The ideal ratio between two forces that can be found in the whole of nature is the golden mean. Expressed in numbers 1:1.618…, the formative force is amply present to balance the development of life forms and in that life itself. 

The invitation and the golden ratio

The imbalance in our society can only be stabilized if the proportion of masculine and feminine nears the golden ratio. A cultural task that requires that in particular the feminine, containing, forming force is emphasized much stronger. And the authentic masculine force that invites the feminine to do so. 

We won’t get there with the Eves of this world. We need Lilith, the original woman in her genuine, unadulterated strength, and not Eve, derived of man. And likewise, oh poor Adam… who did not see a woman as his equal, we need men who welcome the woman as autonomous and equal force. 

It is interesting to investigate how we can design this in this time. Remarkably, Lilith needed a lot of time, and spent a long stretch in not-knowing, before she came into her genuine power and unadulterated form. Power without anger and resentment. Strength in relaxation. This relaxation is necessary to bring about the right proportion of masculine and feminine. 

In our culture, we are used to immediately cover up the state of not-knowing. A women does that by instantly following her survival instincts and showing masculine behavior: to start a formal, business-like conversation, and to mask the not-knowing – because otherwise one cannot ‘win’ in a debate or situation. A man will try to placate or take the lead to veil this not-knowing.

And here we are again in the battle of the sexes. In which true, authentic masculine and feminine forces cannot bloom. It is also interesting to note that the role of the masculine is different from what we thus far perceive (initiating, conquering, directing), it is rather directed at creating a safe space in which the feminine in all its aspects can be welcomed. Directed at creating a joyful collaboration of both qualities. This takes a joint process of emancipation. Of women and men. Personal development to come into one’s own authentic force. And in this way tackle the great issues of this time together.

The consequences of the imbalance between masculine and feminine forces and values in our culture are ubiquitous. In all domains of society. But maybe most clearly in the economy. In the capitalist regime the masculine values are dominant. Growth, profit, hard measurable goals, exploitation. This has brought about great material prosperity. But increasingly at the expense of people and the planet; at the expense of ‘softer’ values. In the current circumstances, the economic and social system is dysfunctional; it undermines itself. Populism, climate, social and ecological (un)sustainability.

Therefore we need to re-form our way of life and living together. Through extensive transitions. For example in the fields of energy, circular economy and technology. But most importantly in the way in which we are or want to be human in this age. 

Through the development of a new release of ourselves. Through the realization of a better balance between masculine and feminine values and forces. Which becomes the foundation of a caring economy and society, aimed at ecological sustainability, inclusivity and quality of life. 

Let’s go!

Free your personal Lilith. Search her out. Welcome her in the women around you. Do you dare? To fully investigate this, how it works in your organization or in the forming of your (professional) life?

Noor Bongers and Herman Wijffels gladly deploy their talents to take individuals and organizations along in this journey of discovery. To get to know this force field and to employ its insights within an economic context.

They do so in different ways. Herman gives lectures about the caring economy and rebalancing feminin and masculine values. Noor is creating projects with a total new paradigm, hosts a network of frontrunners on this aspect and welcomes you in her Powerplay leadership program; The Awakening of Lilith. 

They are different roads to Rome. Whether you address this issue strategically or through personal experience, it unlocks the pure forging power in the formation of the world in which we live. It requires leadership and space for innovation. 

Know that you are welcome.

Noor Bongers in ceremonie met Herman Wijffels winter solstice 2017

For more information contact Noor Bongers licht@noorbongers.nl 
Translated in English by Johanneke Kroesbergen

1. In the Golden gate ..... Noor Bongers 2015
2. comic Milo Manara on Noor's computer 
3. Design for Transformatiehuisje enlightened by the sun  
4. Porcelain of Jessica Harrison  
5. visitors at the art exhibition of Cora van Vliet in Galerie Frank Taal 
6. Kisses, the Government 

dinsdag 27 november 2018

Lilith Ontwaakt

In the golden gate 
it is warm and gentle 
inviting and promising

like a mirror
made of golden dust
you should know
you're seeing yourself 
while entering the one you trust

[poem by Noor Bongers 2015]

en Lilth ontketent .....

Lilith. De eerste vrouw op aarde, die naar Adam ging en hem wilde beminnen als gelijke, als de adem van man en vrouw waarin de hemel bloeit. En Adam, die haar afwees omdat hij wilde dat ze zich ondergeschikt maakte. 

Ze ging weg. Vervolgde haar pad. Alleen. Later, veel later werd ze gezien als een demon, de slang die Eva verleidde, de afgeleide vrouw uit Adam’s rib, om te eten van de boom der kennis en te weten van goed en kwaad. 

Was Adam er even niet bij dat hij haar niet kon ontvangen? Had God soms een vergissing gemaakt door zo’n slappeling als Adam te creëren? En hem dan de gewillige Eva te schenken. 
God toch … foei! 

Ik ontving Lilith in mij 

Ik zat tegenover hem. Hij heette mij welkom. In heel mijn wezen in alles dat ik ben. Ik ademde en voelde mijn kracht, open gaan. Hij week niet en keek me onverschrokken en liefdevol aan. Lilith ontwaakte in mij. En ik opende mij voor haar. In alles.  

Kom maar, zei hij, kom maar. Je bent welkom. Heel voorzichtig en schuchter kwam ze tevoorschijn. Verlegen bijna. Keek hem aan. Echt? Ja, echt. Spreek je uit. Het was voor Lililth heel wat om in alles opeens echt gezien te worden.

En er kwamen woorden van wanhoop, van altijd klein moeten blijven en kinderen baren, van zorgen voor mannen en onderop liggen. Van je te moeten wapenen, ook op je werk, voor opmerkingen over je vrouw-zijn, voor vrouw zijn….. 

Het scheppend vermogen 

Maar zij, Lilith, kent duister en Licht, de scheppende krachten noodzakelijk om te creëren. Een grote vergissing om het licht aan mensen zoals Adam en Eva te geven en het donker aan Satan. Het brengt dualisme. 

Terwijl Lilith eenheid is. De verre uithoeken der emoties, furie en nijd, kalmte en zachtheid en oneindige tederheid, de diepste warmte die een vrouw kan bieden. En dat ze in álles ontvangen wil worden. Ze kwam tevoorschijn en eiste haar plek. 

Hoe had de samenleving, met de Adam’s in het bijzonder, toch haar kunnen verstoten en haar niet in gelijkwaardigheid omarmen? Hoe was het toch mogelijk geweest dat ze in haar pure scheppingskracht niet werd erkend? 

Hij zei, je bent welkom. Kom maar. En … met Lilith wil ik het wel. Zijn ogen vonkten en hij meende het echt. Dat zag ze en ze liet haar vúúr nog verder vlammen. Kom maar, zei hij, je bent welkom. En de strijd verdween ….. ze verzachtte en keek hem aan. 

Ze vertrouwde hem. Leunde steeds verder naar achteren tot zij op de grond lag in open lotus houding. Ogen naar de hemel. Kom maar, zei hij, je bent welkom. En zo lag ze daar, voor het eerst in volledige zachtheid. Lilith. Ze zuchtte. 

Voorbij de kwetsbaarheid

En raakte disconnected. Want, Lilith die in álles ontvangen wordt, die er helemaal mag zijn. Die heeft even geen taal meer. Die weet niet wat het is om zonder strijd te leven, zonder haar kracht te moeten temmen, die als een demon wordt gezien. 

Er gebeurde lange tijd niets. 

Het is ook ongewoon. Dat een vrouw zo open ligt voor een man, zonder dat hij daar misbruik van maakt. Of haar gaat vertroetelen en daarmee kleiner maakt. En deze man, deze man zei, voel je ons veld nog? 

Welk veld, dacht ze, hoezo veld? En gedachten ‘hoe te handelen’ schoten door haar hoofd. Een zakelijk gesprek beginnen? Gewoon rechtop gaan zitten en een grapje maken? Je in zijn armen nestelen (en eigenlijk disconnected zijn)? What to do?  

Veld. Man. Niet weten. Welkom zijn. Echt, welkom zijn …… 
En heel langzaam krabbelde ze op en zag de man die haar welkom heette. 
Opnieuw maakte ze contact, van hart tot hart, waar geen woorden nodig zijn. 

Welkom was ze. 
Die veiligheid maakte dat ze tóen pas, tóen pas haar vertwijfeling ruimte kon geven. Ze was toch een goede schepping geweest? God had toch geen vergissing gemaakt door haar te scheppen? Waarom werd ze dan niet ontvangen, nota bene door de eerste man? 

Woedend van pure wanhoop. Van haar jaren van verstoten zijn, geen plek hebben, zich wendend tot Satan en het duister, Samael, de engel des doods, die haar metgezel werd. Maar alles, dat alles, was toch niet nodig geweest als zij was ontvangen in het allereerste begin. 

Zij, Lilith, die licht en duisternis kent. 


De man sprak daarop tot de schepper. Dat hij, als man, Lilith naast zich wenst en niet langer Eva, een afgeleide vrouw, gemaakt uit een deel van hem, maar een pure vrouw, in haar eigen kracht in álle aspecten die een vrouw in zich draagt. Naast hem. Lilith. 

Pure zelfbeschikking. Om het niet aan God over te laten Adam en Eva te laten ronddartelen in het paradijs, naïef, zonder de inzichten van de boom der kennis. Een man, die wíl wéten en zelf zijn keuzes maakt hoe te leven in het Aardse paradijs. 

Lilith brak. De tranen van verdriet konden eindelijk stromen, ze gaf zichzelf vrij. In nabijheid van een man die haar erkende voor alles dat ze is. En áls een man je wérkelijk ziet, kun je je als vrouw nergens meer achter verschuilen. Dan sta je op in grootsheid. 

Ze keek hem aan. Gelijkwaardig. Open. Sterk. Kwetsbaar. Alles, alles dat een mens kan zijn. 

Zij verrees, zonder wrok en zonder woede in al haar pracht. En zij zette de Holy Grail in hun midden. De heilige graal van menselijk contact, van pure zelfbeschikking te leven als Goddelijke wezens op aarde. 

Wat verder nog ter tafel kwam 

De man, die tegenover haar zat hoorde al de mannen in de wereld fluisteren, please, please heb mededogen, heb mededogen met de mannen. En hij vroeg aan Lilith die daar zat in al haar kracht, om mededogen voor de mannen. 

Haar ogen schoten vuur. Haar adem brieste: vraag dat mij niet! Mededogen voor mannen die níet opstaan in eigen kracht en geïntimideerd zijn door vrouwen. Eerst haar niet als gelijke aanvaarden en dan mededogen vragen! 

Heb geen medelijden met mij, voegde ze hier nog aan toe. Zoals ik ook geen medelijden met jullie zal hebben. En de man, die tegenover haar zat bemerkte dat hij niet namens zichzelf had gesproken en sprak zich werkelijk uit. 

Over de wereld van waarde. Waarin feminin en masculin gelijkwaardig richting geven aan onze aarde. Over de tijd van liefde die is aangebroken. Van ware masculiniteit. Waarin hij náást en met Lilith zorg draagt voor het leven op aarde. 

In liefde. Als het leven zelf.  

Maatschappelijke relevantie 


Voor het woord God kun je ook overal liefde lezen. Ik geloof niet persé in éen God of almachtig wezen, wel dat wij zoiets als het goddelijk vuur of de universele vonk in ons dragen 

Het verhaal van Adam en Eva is niet perse ‘waar’, wel waarachtig en van grote invloed op onze cultuur en beleving van onze werkelijkheid. Lilith verwelkomen is een beweging in de tijdgeest. 

Feminien en masculien gaat niet persé over ‘mannen’ en ‘vrouwen’ maar over deze aspecten binnen onze samenleving én binnen onze eigen persoonlijkheid. 

 En veiligheid 

Een boardroom binnenwandelen en praten over de grotere betekenis en compassie voor de ‘tegenpartij’ tonen. Woorden van liefde spreken en begrepen worden. Even om stilte vragen om alles werkelijk te doorvoelen voordat je antwoord geeft. 

Feminine waarden. Waarop wij vrouwen, niet altijd zijn geconditioneerd. Geleerd ons ‘mannetje’ te staan en door het feminisme ook uitgedaagd om masculien gedrag te vertonen én feminien gedrag te verwachten van mannen. (lees hierover de blogpost ‘Mijn eerste ontmoeting met een feministe’) 

Altijd ‘s nachts kunnen fietsen. Een strakke jurk dragen en niet lastig gevallen worden in een club. Mannen aan kunnen kijken zónder een spoor van angst en niet stiekem te checken of je hem aan zou kunnen mocht het nodig zijn of waar de vluchtroutes zijn ….. 

Vrouwen zijn eigenlijk altijd op hun hoede. Kwetsbaarheid tonen wordt daarnaast vaak verward met kwetsbaar zíjn, een vraag om bescherming en het benadrukken van hulpbehoevendheid. Vrijheid ontstaat altijd in verbondenheid. Vrijheid geef je samen vorm. Verbinding vanuit autonomie. Feminien en masculien in autonome kracht. Waarin kwetsbaarheid kan bestaan.  

Masculien en feminien …… als oplossingsrichting

Deze twee krachten, masculien en feminien, zijn de basiskrachten in het universum. Ze zijn ook werkzaam in onze samenleving en de manier waarop we de wereld om ons heen creëren. Het masculiene is expansie, groei en gericht op veroveren (land op water!!). Het feminiene is vormgevend en bepalend voor de vorm die de groei-impuls in de praktijk aanneemt (water als voedingsbron!). In de juiste verhouding ontstaan vormen die gebalanceerd, levenskrachtig, houdbaar, duurzaam zijn. 

Gelet op wat er in de wereld allemaal misgaat is in de huidige cultuur de verhouding tussen masculiene en feminiene krachten en waarden grondig verstoord. De aarde en het leven erop worden in tal van opzichten misbruikt en verkracht. Vaak door dominante masculiene krachten die manifesteren zonder harts-energie (leven-gevend, het feminiene principe) en zich grensoverschrijdend gedragen. 

En daarnaast staat vaak het feminiene wat klagend aan de zijlijn of zich af te vragen hóe te manifesteren en waar ruimte is voor beslissingen die waarde creëren op álle niveaus. Het verhaal van Lilith en de ceremonie zoals hierboven omschreven, geven een prachtige metafoor hoe om te gaan met deze principes en de balans te herstellen. 

Beide krachten samen, in hun interactie, vormen het scheppende beginsel, ze kunnen niet zonder elkaar. Maar het gaat niet om een 50/50 verhouding. De ideale verhouding tussen de twee krachten die in de natuur overal is terug te vinden, is de gulden snede. In getallen uitgedrukt 1:1,618..., de vormgevende kracht is ruimer aanwezig om de ontwikkeling van levensvormen en daarmee het geheel van het leven in balans te houden.  

 De uitnodiging en de gulden snede

De onbalans in onze samenleving is alleen opnieuw in balans te brengen als de verhouding masculien - feminien in de buurt van de gulden snede wordt gebracht. Een culturele opgave die vraagt dat vooral de feminiene, containing, vormgevende kracht veel sterker naar voren wordt gebracht. En authentieke masculiene kracht die het feminiene hiertoe uitnodigt. 

Met de Eva’s van deze wereld gaan we dat niet redden. Daar is Lillith, de oorspronkelijke vrouw in haar volle en zuivere kracht voor nodig, niet een vrouw als Eva, een derivaat van de man. En daarnaast, ach arme Adam ……. die een vrouw niet als zijn gelijke zag, hebben we ook mannen nodig die de vrouw als autonome én gelijkwaardige kracht verwelkomen. 

Het is interessant te onderzoeken hóe we dit vorm kunnen geven in deze tijd. Opmerkelijk is dat Lilith héél veel tijd nodig had, en een flinke fase in het niet-weten doorbracht, voordat zij tot haar pure kracht en zuivere vorm kon komen. Kracht zonder woede en wrok. Kracht in ontspanning. Deze ontspanning is noodzakelijk om de juiste verhouding tussen feminin en masculin te laten ontstaan. 

In onze cultuur zijn we gewend dit niet-weten meteen in te vullen. Een vrouw door ogenblikkelijk haar overlevingsinstincten te volgen en masculien gedrag in te zetten, een zakelijk gesprek te beginnen, het niet-weten te maskeren want anders ‘win’ je het niet in een gesprek of situatie. Een man gaat sussen of the lead nemen om dit niet-weten in te vullen. 

En zo belanden we weer in the battle of the sexes. Zonder dat ware, authentieke feminiene en masculiene krachten tot volle bloei komen. Ook is interessant dat de rol van masculien dus ánders is dan we tot nu toe percipiëren (initiërend, veroverend, richtinggevend) maar zich ook richtend op het creëren van een veilige setting waarin het feminiene in álle aspecten wordt verwelkomd. Gericht op het creëren van een vreugdevolle samenwerking van beide kwaliteiten. Het gaat om een gezamenlijk emancipatieproces. Van vrouwen én mannen. Persoonlijke ontwikkeling om beter in de eigen authentieke kracht te komen. En zo samen de grote vraagstukken van onze tijd aan te pakken en te kunnen.

De gevolgen van de onbalans tussen masculiene en feminiene krachten en waarden in onze cultuur zijn overal zichtbaar. In alle domeinen van de samenleving. Maar het meest wellicht in de economie. In het kapitalistische stelsel domineren masculiene waarden. Groei, winst, harde meetbare doelen, exploitatie. Dat heeft veel materiële welvaart gebracht. Maar in toenemende mate ten koste van mensen en de aarde; ten koste van ‘zachtere’ waarden. In de huidige omstandigheden disfunctioneert het economisch en maatschappelijk stelsel; ondergraaft daarmee zichzelf. Populisme, klimaat, sociale en ecologische (on)duurzaamheid. 

Vandaar de noodzaak om onze manier van leven en samenleven opnieuw vorm te geven. Via grote transities. Zoals op het gebied van energie, circulaire economie en technologie. Maar vooral door de manier waarop we mens (willen) zijn in deze tijd. Door een volgende ‘release’ van onszelf te ontwikkelen. Door daarin een betere balans tussen masculiene en feminiene waarden en krachten te realiseren. En met dat als basis een ‘caring’ economie en samenleving te creëren die gericht is op ecologische houdbaarheid, inclusiviteit en kwaliteit van leven.   


Let’s go! 

Bevrijd de Lilith in jezelf. Zoek haar op. Heet haar welkom in de vrouwen om je heen. Durf jij het aan? Om dit ten vólle te onderzoeken, hoe het werkt binnen jouw organisatie of in het vormgeven van jouw (professionele) leven? 

De inzichten uit de ceremonie van Noor Bongers en Herman Wijffels zijn toegepast in onze werkvelden. Herman Wijffels geeft lezingen over het terugbrengen van de balans tussen feminin en masculien en een caring economy. Noor Bongers host een netwerk van professionals die deze beweging mogelijk maken en geeft een leergang Powerplay, Lilith Ontwaakt

Het ontwaken van Lilith is een initiatief van Noor Bongers. 
Neem voor meer informatie contact op licht@noorbongers.nl 

Noor Bongers in ceremonie met Herman Wijffels winterzonnewende 2017

1. In the Golden gate ..... Noor Bongers 2015
2. tekening Milo Manara op de computer van Noor  
3. ontwerp voor Transformatiehuisje in het zonlicht  
4. Het porselein van Jessica Harrison  
5. bezoekers voor het schilderij van Cora van Vliet in Galerie Frank Taal 
6. Kisses, the Government 
7. Virgin of Mercy, beeld van Elisabet Stienstra in de tentoonstelling over Maria in het Catharijneconvent Utrecht, foto gemaakt door Noor Bongers

Virgin of Mercy, beeld van Elisabet Stienstra in de tentoonstelling over Maria in het Catharijneconvent Utrecht
deze foto is de originele illustratie bij dit artikel. Natuurlijk voor sommigen aanstootgevend. In de tentoonstelling stond er een bordje bij dat de pose van deze vrouw voor oproer zorgt, niet vanwege het seksuele, maar vanwege het grote zelfbewustzijn dat hier uit spreekt. She owns it. Haar seksualiteit, haar vrouw zijn. ALLES. Vandaar dat deze illustratie écht bij Lilith past, ook al heet ze Virgin of Mercy. Maar hey, geven wij niet allemaal het Goddelijke vorm? 

Uit de catalogus van de tentoonstelling:
“De exhibitionistische maar ook sacrale houding van Virgin of Mercy is gebaseerd op Sheela-na-gigs uit de vroege middeleeuwen in Ierland en Engeland, beeldjes van vrouwen die hun geslacht tonen. Ze hingen boven de deuren en ramen van kerken. Een krachtige aanblik om het kwaad af te weren, een confrontatie met waar we allemaal vandaan komen. Het hier samenkomen van het volkse, heidense en Christelijke, inspireerde Elisabet Stienstra om te ontsnappen aan de clichématige representatie van vrouwen”

dinsdag 30 januari 2018

Het ontwaken van Lilith

dit artikel lag onder vuur.
De nieuwe publicatie kun je hier lezen.

dinsdag 5 december 2017

Het verrukkelijke hier en nu (Ohw! met álles dat er is!)

Vorige week maakte ik een reisje in de Pandora Star. Waar ik verwachtte een enorme tijdreis te maken naar alle uithoeken van het universum, werd ik getrakteerd op een reisje naar het hier en nu. Bam, mijn lichaam in. Alles kon ik voelen en tot in alle details ervaren.

Hoe ik baad in het mooie bad in mijn huis en naar de planten kijk. Hoe ik wandel door het bos en de bomen zie. Hoe ik eet, hoe ik drink en hoe ik dat ervaar in iedere cel in mijn lichaam. Hoe ik loop en hoe ik dans. Mij. Helemaal mij. Wat een ruimte!

Ik zag ook alle mensen. Die er nu in mijn leven zijn. Lieve mensen, soulmates, die opduiken uit het niets en naast me staan, onvoorwaardelijk en zonder verwachting. Zo veel liefde in zoveel vormen. En daar kwam het .... de pijn, ik zag mijn familie.

De confrontatie met mensen die ik eerst zo lief had en die nu zover weg zijn, onbereikbaar zijn. Mama met hersenschade in een verzorgingshuis, ongelukkig. Mijn zus, voor wie mijn beslissing dat ik mijn moeder een jaar niet wilde zien te veel was en het contact heeft verbroken.

En ik, die het echt níet voor elkaar krijg om uit te reiken naar ze. Het 'op te lossen' wat ik al die jaren wél heb gedaan. Een feestje geven, de kerst organiseren, haar haar verjaardagsfeest geven. Het sociale netwerk betrekken. De vanzelfsprekendheid waarmee iedereen dacht, dat doet Noor wel.

Totdat ik zoveel had gegeven, voor zoveel jaar aan zoveel mensen, dat ik brak en voor een lange periode niet eens meer kon uitreiken naar mensen. Gelukkig alweer enige jaren geleden en geef ik nu heel bewust mijn energie aan mensen voor wie ik dat wil doen.

Maar zomaar iets oplossen voor mijn familie? Nee. Ik kreeg een visioen dat iedereen aan het kerstdiner zat en dat iemand vroeg 'Wat zou Noor eigenlijk doen?' en dat iedereen wat stil werd en zich realiseerde dat niemand dat mij had gevraagd. En dat ik ook stil was gebleven.

De consequentie van kiezen voor je eigen pad en trouw blijven aan je diepste gevoel. Vorig jaar, toen ik mama niet zag, vluchtte ik weg, naar een andere familie, maar dat escaleerde volledig, er vond iets plaats dat ik niet kon dragen. Waarvoor ik op dat moment te kwetsbaar was.

Dit jaar draag ik het. De pijn van het afgesloten zijn van mensen die mij zo dierbaar zijn. Verbonden in spirit en in vrede, dat zeer zeker, liefde in overvloed. Maar zijn met de pijn. Het grote verdriet. Het maakt mijn hart warm, geen medelijden, maar warm, omdat ik in alle aspecten mij kan zijn.

En mijzelf hierin kan dragen.

En dát, dát vervult mij met onuitsprekelijke trots en vreugde. Dat ik dat kan. Dat het mij is gelukt om zelf in vrede te zijn ongeácht wat voor een verdriet er dicht bij mij zich afspeelt, trouw te blijven aan mijzelf en de consequenties van mijn keuzes te dragen.

Tranen. Natuurlijk, diepe hete tranen. Ik laat ze vol toe. In álles. En dan heb ik ze gehuild en ruimte gegeven aan mijn diepste emotie, aan mijn diepste zijn, voelbare liefde. En dan land ik weer zacht in het hier en nu, waar alles tegelijk aanwezig is. Alles, in haar meest pure vorm.

Het verrukkelijke hier en nu, Oooohw! met álles dat er is. Alles.

maandag 9 oktober 2017

Horen, zien en ...... voelen (of zwijgen)

De kracht van een oprechte handdruk en écht even voelen hoe het met iemand gaat.
De kracht om er tóch iets van te zeggen, waar anderen het voorbij zouden laten gaan.
De kracht om een opening te bieden door te luisteren. Zonder oordeel.

Waarin ontmoet je elkaar? Echt.
Echt, met alle rauwe randjes, in daar waar het even niet goed gaat,
of wat je niet graag laat zien. Wie ziet dan je zachtheid, je roep om genegenheid?

Wie wil er naar je luisteren als je het niet zo goed weet en je overgeslagen voelt?
Wie vraagt dan eigenlijk door, dwars door jouw harde oordeel heen?
Wie luistert en brengt de schoonheid naar voren? In ieder mens.

Ik las een artikel over David van Reybrouck dat me zeer raakte. Over het verval van onze democratie. En het maakt zelfs dat ik nu de pen pak en schrijf, ook al had ik gezworen me nooit meer met politiek te zullen bemoeien. Het raakt me. En het raakt aan iets dat ik al vanaf ca 2000 signaleer en waarin ik mij een roepende in de woestijn voelde (toen ik bestuurder was van Stadspartij Rotterdam).

Het raakt me, dat zo veel mensen ongehoord zijn gebleven en het ongenoegen inmiddels zo groot is dat er een goede voedingsbodem is voor fascisme, mensen buitensluiten en het regeren van angst. Het is zo makkelijk om mensen die 'niet gehoord worden' te mobiliseren met angst en ongenoegen, en dan 'kom op voor je recht' te zeggen en je fietst er zo wat fascisme naar binnen.

En voor dat je het weet, roept iedereen 'grenzen dicht!' terwijl het issue eigenlijk is 'ik kan mijn buurvrouw niet verstaan, het is niet mogelijk om contact te maken met haar, al mijn vriendinnen op de galerij zijn al overleden, ik heb haar man er op aan gesproken haar Nederlands te leren, maar ja....', dit is wat ik ontdekte toen ik sprak met een dame op leeftijd op een koud en tochtig busstation in Rotterdam Zuid. Ze voelde zich niet gezien, niet gehoord. Ze zegt 'buitenlanders weg' maar ze bedoelt eigenlijk iets anders ...... als je doorvraagt. Maar wie doet dat? En juist hier ontstaat de onvrede en de voedingsbodem voor fascisme waar van Reybrouck het over heeft.

Het antwoord is aandacht. Werkelijk luisteren. Dit brengt áltijd respect. Er zijn zoveel voorbeelden. De Dag van de Dialoog brengt empathie in Nederland, het brengt mensen samen zonder oordelen en doet dit zorgvuldig. Maar ook het rechtssysteem van de Aboriginals die daders en slachtoffers bij elkaar brengen en face to face de pijn zichtbaar te maken. Door te luisteren, door écht te doorvoelen. Diversiteit in praktijk te brengen, in al haar aspecten. In contact.

Niet door te zwijgen. Of zelfs ...... te zwijgen met de woorden 'ik hoor wat je zegt, ik zie je', woorden die erg bón ton zijn in wat meer spirituele of bewustzijnsmanagementkringen, maar vaak ook een leegheid verbloemen waarin de ander zich juist níet gezien voelt, zijn woorden níet raakten maar werden gepareerd met de woorden 'ik zie je', om het gesprek daarna af te sluiten.

Of te zwijgen en plain publique en je daarna op internet uit te laten. Of te zwijgen over wat er werkelijk speelt (de behoefte aan contact) en je dagen te vullen met twisten over begrotingen, symptomen en tekorten. Ook een vorm van zwijgen over dat wat waarde heeft én geeft.

In mijn leiderschapscursus zit een opdracht: kijk om je heen en vertel me wat je ziet. Het is de voorbereiding op de cursus Signs of Time. Een cursist belde vertwijfeld op: 'Ik kom er niet uit! Ik wil het zo graag klein maken, maar ik zie zooooooooooooooooveel!'. Ja. Zo. Veel. En het kán zelfs zijn dat je door een berg verdriet en pijn heen wandelt als je je vizier hiervoor opent en écht kijkt.

Om dat diepe verdriet (van een onthechte samenleving) niet te voelen, stoppen mensen met kijken. Het is gemakkelijker om onze supersensoren (mind you!) wat te dempen (met facebook, de meningen van anderen, met bezit, met sex met ..... zoveel gave dingen! ; )) en in een soort roze filterbubble door de wereld te lopen 'Ja, maar ík doe het toch goed'. Ja. Jij doet het goed.

En jij, leeft altijd in verbinding met anderen.
Samen geven we vrijheid vorm.

Professor E.J. Beker vertelde mij dit, toen ik afstudeerde met 'Vrijheid in Organisaties': 'het is nooit een Sahara vrijheid Noor, je staat niet in je éentje in de Sahara vrij te zijn. Je bent altijd vrij in relatie tot andere mensen, vrijheid in verbondenheid'. En juist deze vorm van vrijheid is zo interessant én zo kwetsbaar én zo moeilijk vorm te geven én ....... zo makkelijk te vermijden.

Immers zijn de populisten ermee weg gekomen om onder het mom van 'vrijheid van meningsuiting' van álles te kunnen doen. Ook al wéet je van te voren dat dat zeer kwetsend is voor bepaalde groepen mensen. Dat is móedwillig kwetsen en deze samenleving vraagt daarin om een 'schokvrij individu'. Dit begrip hoorde ik voor het eerst op de Nacht van de Filosofie in Felix Meritis in 2008 uitgesproken door Rudi Visker

Een 'schokvrij individu', die in de publieke ruimte nooit meer mag laten zien dat iets hem raakt, want dat is de 'vrijheid van meningsuiting van iemand anders' en dat mag in Nederland en dat moet je je laten welgevallen. Kwetsend of niet. 'Kopvoddentax ......' mijn hemel, wie heeft het ooit goedgevonden om dat woord te blijven gebruiken??! (op basis van goed fatsoen zou ik het al niet eens willen uitspreken). Enfin, een schokvrij individu dus.

Die zich THUIS en op het INTERNET, in de grote vrije wereld waarin álle meningen anoniem welig tieren, dáár, daar komt de schok tot uitdrukking, want wij zíjn natuurlijk geen schokvrij individu. Why should we? We're humans! Dus op het grote internet laten mensen, die zich niet gehoord en gezien voelen, hun mening zegevieren. Vaak ongenuanceerd want ja hé, dat is míjn vrijheid van meningsuiting. En zo is dat hele begrip vrijheid gedegradeerd tot een laffe vorm van Sahara-vrijheid, terwijl we toch in verbinding leven met elkaar.

Want ik zie jou.
En jij ziet mij.

En ik hoop dat mij dat raakt.

Noot: het artikel zoals genoemd is geschreven door