zondag 10 maart 2019

De wind in de zeilen en soms opeens uit de vaart ...

Ik was opeens bij mijn diepste angst. Iets dat ik ook echt had meegemaakt op aarde. Mijn vader had een inschattingsfout gemaakt midden op zee met onze zeilboot. Hij maakte nooit inschattingsfouten. Hij zeilde al vanaf zijn vroege jaren. Ook op zee.

Wij, als gezin, waren zeewaardig, ook al toen ik nog heel en heel klein was. Bijna geboren op zee. Fantastische herinneringen en ik zie het als mijn thuis. Je overgeven aan de elementen. Met een sterke en zeewaardige schipper natuurlijk. Anders moet je niet op zee zijn.

Toch maakte hij eens een fout. Midden op zee. Het was niet eens slecht weer. Het was zonnig. Niemand te zien. Alleen horizon aan alle kanten. En opeens een mammoettanker. Uit het niets. Papa zei, we kunnen er wel voorlangs. Maar dat was eigenlijk niet zo.

Hij draaide ook niet om, maar draaide de motor wat bij. Ik weet nog dat mijn moeder gilde. Theo! Theo! En ik weet dat mijn zusje en ik op de grond van de kuip doken met onze handen voor onze ogen. Weggekropen op de grond. Daar waar je de motor het beste hoort. Die loeide.

Dat grote schip ook. Die blies de hoorn als laatste groet. Dat doen die schepen blijkbaar, als ze het zeilschip niet meer kunnen zien en vrijwel zeker over varen .... niet kunnen stoppen, niet kunnen wijken. Mammoet. Heet niet voor niets zo. De zon scheen. Ik zag dat schip, niet te overzien.

En opeens waren we er voorbij. Opgelucht. Onwennig. Huh? Maar we gingen toch dood? Al durfde niemand dat natuurlijk te zeggen, dat we dat allemaal hadden gevoeld. Mijn vader slikte zijn emoties weg en zei, zó dat hebben we mooi gedaan! Wij zwaaiden naar dat grote schip, dat we het hadden gehaald.

*

Deze week was ik op de Ank. De watersportvereniging van vroeger. De aanleiding was verdrietig. Het wegvallen van een prachtige stoere zeiler die er altijd overal was, Martijn Menschaar. Hij zeilde op de Eendracht, hij zeilde met ons, ik kende hem al mijn hele leven.

Maar wie had kunnen denken wat voor een warm welkom het was. Tussen papa's oude vrienden. Temidden van het afscheid en dat grote verdriet, genoten wij tóch ons weerzien. Memoreerden. 'Wij kennen Noortje nog toen ze een klein deernke was'. Ja. Zij kennen mij al mijn hele leven.

'Zo mooi gebloeid en dat zonder wortels!' zei iemand. En dat raakte me zeer. Wánt die wortels, dat was ook een zeer vroege echtscheiding met ruzie en echt veel scheiding. Terwijl er toch zoveel liefde was. En altijd is gebleven, zo hoorde ik nu van de vrienden van mijn vader.

*

We gingen ook nog even naar de Marino. Ons schip, dat al heel veel jaren van iemand anders is, maar daar nog steeds ligt in de winterberging. De loods die nog steeds hetzelfde ruikt. We liepen er heen, de Marino, naar Marieke en Noor. Een schip op de kant is machtig en weerloos.

Ik liep naar het onderschip en raakte te schroef aan. Ik boog mijn hoofd en voelde het schip. Voelde. En barste in tranen uit. Wauw. Ja, zei de vriend van mijn vader, ja.... zie je. Hoeveel tijd heb je hier wel niet op doorgebracht Noor? Ja .... zei ik, mijn hele jeugd, hij heeft mij altijd gedragen.....

Alle stormen zag ik. Alle prachtige momenten. De veiligheid met mijn vader. Mijn vertrouwen in hem en in de zee. Alle reizen. De zeilen ..... en mijn angst voor het water. Een hele diepe angst heb ik (ik heb pas vorig jaar echt durven zwemmen tijdens het zeilen!) en nooit mijn Diploma B gehaald.

Water is eng.
Zeg ik als zeiler.
Vrienden zijn veilig en vaders ook. Zeker de mijne. Op zee.



Pas thuis kwam opeens die herinnering. Ik lag in mijn grote bed, een zee op zich, ook zo mooi en zwevend. En opeens kwam die herinnering en daarmee de angst. Te sterven midden op zee, overvaren te worden. Mijn lichaam schoot in dezelfde houding. Ik denk dat ik toen 4 was.

Ik wist niet goed wat te doen. Met deze herinnering. Met deze angst. Steeds weer dook het beeld van dat grote schip op en mijn vader die de motor nog wat bijzette. Ook geen keuze meer had. Omdraaien was ook geen optie meer. Door. Doorgaan. Paniek, blinde angst. Wit.

Ik merkte aan mijn lichaam dat dit een reflex is op angst. Inéen duiken, wachten tot het over gaat. Freeze! Als het goed gaat word je daarna weer gedragen door de golven.

Maar het beeld keerde een aantal dagen terug en en werd een nachtmerrie. Ik schrok steeds weer en mijn lichaam kromp ineen. What to do? Ik overwoog even MDR (want zoiets kun je toch gewoon wegpoetsen?!) maar besloot er doorheen te gaan. Dwars door de angst heen.

Te vertrouwen
Op papa en zijn inschattingsvermogen
Op het universum en dat áls we daar waren ondergegaan dat de bedoeling was geweest.

Dat ik dan was opgenomen in de zee, met de walvissen (mij zo dierbaar). Dat ik in dat zweven mijn vader en zusje en moeder had ontmoet. Dat dát ook een bijzonder einde was geweest. Vrede. Een begin van een nieuw begin, het sterven, het overgaan naar een andere wereld. Dat dát het moment zou zijn geweest. En, omdat dat níet was gebeurd, het niet de bedoeling was geweest. Dat ik mag vertrouwen op het lot. Op het moment. 

Ik voelde de oneindigheid van de zee. Ik verbond mij daarna met de wateren in mijn eigen lichaam, in mijn cellen, en probeerde daar deze overgave te voelen. De stroming en de getijden. Vertrouwen in het juiste moment. Vertrouwen in elkaar. Als je sterft dan sterf je. 

Ik omarmde het helemaal. En eindelijk ...... eindelijk kon ik er in ontspannen.
Ik voelde mijn lichaam tot rust komen. Het angstige beeld werd zacht. 

De primaire schrikreactie op angst nam af. Ik durfde verder te kijken. Voorbij dat beeld. Los te laten en te vertrouwen op God (of hoe je haar ook wilt noemen, the divine ; )) dat ons altijd brengt op de plekken waar we wezen moeten.

*

Zo was ik donderdag op de begrafenis van Martijn.
Om hem te eren, om er namens mijn vader te zijn en hém daarmee ook eer te doen.
Wie had kunnen denken dat ik zó werd geëerd als dochter van mijn vader. 

En dat dit zó welkom en veilig was, dat ik mijn diepste angst onder ogen heb kunnen zien.
En kunnen bevrijden.

Dankjewel.




Opgedragen aan Martijn Menschaar : Amsterdam 9 april 1948 * Dubai 23 februari 2019


zondag 3 maart 2019

De Transformatie van Adam

1.
In het onderzoek naar het terugkeren van de feminine kracht op aarde en het verhaal van Lilith als metafoor, vraagt iedereen steeds. ‘Maar wie staat er dan naast Lilith, wie is het masculine equivalent?’. Wat gebeurt er met Adam op het moment dat Lilith haar plek opeist en niet wegrent naar De Duivel? 

En .... what about Eve ....? 

Een volgende episode in Lilith Ontwaakt, waarin we een volgende stap in de evolutie te onderzoeken. De Transformatie van Adam en het ontdekken van eenheidsbewustzijn ; )) 
Ik deel hierin mijn inzichten van het afgelopen jaar. 



Het Ontwaken van Lilith gaat over het terugbrengen van de feminine kwaliteit op aarde.  In vrouwen en mannen (persoonlijk leiderschap) en in onze economische en maatschappelijke ontwikkeling.   

Lilith wordt vaak neergezet als ‘de donkere kant van de vrouw’ of als een ‘nieuwe feministische golf’ . Historisch gezien is zij een VROUW die níet werd ontvangen door de eerste man op aarde. Uit woede liep ze naar de Duivel en werd gepercipieerd als demon.  Een verhaal dat diepe sporen heeft nagelaten in ons maatschappelijk en sociaal bewustzijn. In wezen ís Lilith dus niet de donkere kant van de vrouw. 
Ze draagt licht én donker in zichzelf. Zoals we dat allemaal doen. 

Dit verhaal is representatief voor wat er speelt in onze samenleving.
Wat gebeurt er als ze wél wordt ontvangen? 

Lees hier het eerste deel:  Lilith Ontwaakt
or in English The Awakening of Lilith , road to true leadership.

2.

De transformatie van Adam 

Adam ….. laten we eens kijken naar Adam en de culturele historie van het masculiene. Stel, je bent generaties lang opgevoed met het idee dat het feminiene dienstbaar is aan de man, dat je dat mag overheersen, voor 'moet zorgen' noem je dat, maar jij beslist. God heeft je Eva geschonken, gemaakt uit een deel van jezelf. Zij is een verlengstuk van jou(w) ambitie (lees voor een fascinerende epiloog eens het boek Macht!). 

Langzaam ontdek je dat vrouwen áuthentieke wezens zijn. Die niet altijd doen wat je zegt, die een lichaam en energetisch veld hebben dat wezenlijk ánders is dan dat van jezelf. Een brein dat zeer specifieke eigen bedradingen heeft die anders functioneren dan bij de man (Brilliant in deze is:  a man’s brain versus a woman’s brain). Gender-fluïde opent daarbij nóg weer een heel nieuw spectrum. 

Alle culturele patronen uit het verhaal van Adam en Eva zijn zichtbaar in onze wereld. Onze moeders en oma’s hebben last van het Eva-syndroom (altijd dienstbaar zijn) en breken zich los. Gelijkwaardig, stemrecht, eigen werk en zelfbeschikking. De eerste feministische golf was een feit. 

Maar ….. (en daar heb ik ooit eens enorme ruzie mee gekregen met een feministe) zij maakten van vrouwen masculiene-vrouwen die mannen-dingen-kunnen-doen en eisten van mannen dat zij vrouwen-dingen-gingen-doen. Et voila, daar ontstond een enorme zoektocht én strijd. Een strijd van gendergelijkheid. Maar ook een strijd waarin mannen en vrouwen zichzelf strijd aandóen door te willen worden zoals de andere sekse. 

De specifieke kwaliteiten feminin en masculien werden hierin losgelaten. Het ging over man-vrouw. Terwijl die áspecten zijn juist zo interessant. Het receptieve. Het manifesterende. Als kleuren op een palet. Vertegenwoordigd ín mannen en in vrouwen en in genderfluids. 

Deze ontwikkeling bracht zoekende mannen die heel veel later de Metro-Man werden. Mannen die over hun emoties praten met papa-dagen. Het bracht ons ook ‘kerels in een mantelpak’ (zo benoemd door mánnen), vrouwen die er zeer vrouwelijk uitzien en het masculien gedomineerde spel ragfijn meespelen, mét de feminin touch, wat hen extra gevaarlijk maakt. Zowel qua verleiding als qua manipulatie. 

Tien jaar later (ca 2014) was de man wat in de war en op zoek naar zijn mannelijke identiteit.  Vrouwen waren niet meer in staat te leven vanuit hun receptieve natuur en vertoonden masculien gedrag als dominante factor. David Deida schreef hier een heerlijk boek over: the way of the superior man. Het masculiene aspect dat présence heeft en focus, laat het feminiene ontspannen en daarmee tot bloei komen. Doet het dat niet, verandert je vrouw in een soort heks, omdat ze zich niet kan ontspannen in haar ware feminiene natuur. Purpose is Key. For the masculine. 

Juist. Purpose. 

3.

Purpose Driven Economy 

Oftewel de betekeniseconomie. Waarin wíj van betekenis kunnen zijn in een wereld die van betekenis ís. Dit wordt ook snel gekoppeld aan zingeving en een duurzame of inclusieve samenleving als begrippen. 

Ik denk dat 'betekenis' ontstaat als je creatie en bewustzijn bij elkaar brengt. Al hebben de dingen an sich ook een betekenis. Een bloem heeft betekenis vanwege haar schoonheid ; )) vanwege haar uitnodiging voor een bij, de bevruchting en voortplanting van het leven zelf. 

In het Ontwaken van Lilith introduceerden we de Gulden Snede als creërend principe. Hiermee ontstaat 'creatie in harmonie met al dat is’. Een principe dat je overal in de natuur terugziet (een varen, een schelp, een blad dat zich ontvouwt). Creatie die waarde genereert, zónder destructie of vernietiging van het geheel. In de engelse vertaling heb ik hier het begrip Enchanting Economy geïntroduceerd. Verlichte groei van binnen uit. 

Onze samenleving vermoeit ons met groei die waarde onttrékt. Aan mensen (uitputting, burn-out, mensen enkel zien als economische factor), aan de aarde (vervuiling, opmaken resources) en binnen onze economie (geld boven echte waarde). Doorgeschoten Masculiniteit; ver doorgeschoten daadkracht ter vervulling van het Kleine Zelf (het ego). Er is geen goede balans tussen feminin en masculien. 

Het feminiene; receptief, kijkend naar de gehele context, synergie zoekend. Het feminine is in haar eentje wat vormeloos en heeft de masculiene impuls én bedding nodig om tot creatie te komen. Hoe geef je dit vorm? 

Een goede balans tussen feminine en masculiene krachten geeft een gezond ecosysteem. Daarin schuilt ook altijd zelf genezend vermogen. Een goed eco-systeem draagt zorg voor zichzelf. Daarin is nooit te veel en nooit te weinig. Als het ...... in haar natuurlijke balans kan bewegen. 

Zoals masculien naast het feminiene staat. Gelijkwaardig. 


Maar wie staat er dan naast Lilith? 

Als Lilith het scheppende principe is van het universum, het vrouwelijke …. en Adam het mannelijke principe (die echt niet goed wist hoe met haar om te gaan). Wie staat er dan náást haar? Een ándere man? Het creatieve veld? Een God? Zijzelf misschien?? Graag neem ik je mee in een aantal denkrichtingen. 

Lilith is geen ‘waarheid’. Het is wel een prachtige metafoor om evolutie zichtbaar te maken, een reisverhaal. 
Neem er uit mee wat je mooi vindt en laat het je inspireren.

4. 

De Liefde en de Leegte 

Aanvankelijk dacht ik dat naast Lilith het véld van creátie zou staan. Het grote niets. Het veld zelf. De leegte. Waarin géén enkele impuls is. Zuiver bewustzijn zónder oordeel, of misschien niet een bewust-zijn, alleen een gegeven. Zonder verleden, zonder heden. Het veld, noodzakelijk zodat er überhaupt creatie kan ontstaan. 

In dit veld komt de Liefde, als impuls voor creatie. Het is de Liefde zelf die wil leven, wil scheppen, tot bloei wil komen. Als de mooiste roos, een zee van mogelijkheden, dan weer in golven dan weer als storm, dan weer een kabbelende stroom. De Leegte en de Liefde (ik maakte er ook een vlogje over ; )) Twee super elementen als basis voor alles dat we ons voor kunnen stellen. 

Dat is een goede partner naast Lilith dachten we. Het veld dat IS, dat masculien IS. Dat de potentie in zich draagt van het ontstaan van het universum én een enchanting economy, of een mooie theatervoorstelling, of een oorlog, of wat we ook maar willen manifesteren. Everything is possible.

Maar toch ben ik weer van dat idee afgestapt. In het werken met de kracht van Lilith ontdekte ik dat de Liefde en de Leegte een basis vormen óm te kúnnen werken met feminiene kracht. Immers ….. Liefde is niet perse feminien. Ook de masculiene kracht is een kracht van creatie, een impuls tot groei. En of! 

De Liefde en de Leegte vormen een bedding en zijn de stroom van álle ontwikkelingen. 



Sindsdien geef ik, als ik werk met mensen rond dit thema, eerst een meditatie om te leren werken met de Liefde en de Leegte voordat we ons richten op het ontvangen van de feminiene kracht en gaven. Anders is de kracht om meteen met Lilith te werken gewoonweg té groot. 

Het ontsluiten van deze pure feminiene kracht brengt met name bij vrouwen een enorme golf van onverwerkte pijn en boosheid met zich mee (van generaties!). Pas als dit 'vrij' is kan de feminiene kracht tot ontspanning komen, en dan is ze op haar bést ; )) Het is even wennen. 

De Leegte en de Liefde zijn essentieel om te ervaren als basis voor dit krachtenveld. 

5. 

De tuinman in het Paradijs 

Steeds ontmoet ik de tuinman weer. In verschillende delen van het onderzoek van Lilith dook hij op. De man (óf vrouw!) die zorgdraagt voor het ecosysteem van de aarde. De mens die woelt in de grond en haar omspit zodat zaadjes kunnen ontspruiten. Zelfs op een bijeenkomst van álle tuinmannen van Amsterdam (de TuinBazen) dook het verhaal op, van Adam en Eva, gezellig in het paradijs. . 

Maar wie verzorgt het Paradijs eigenlijk? 
De TuinBaas! 

En daarmee had Lilith opeens een partner en nam het onderzoek een nieuwe wending. Want een goede economie (enchanting!) ontstaat alleen als het écht bijdraagt aan de wereld waarin we leven. De hele constellatie aan relaties, met onze resources, met onze (extended) families, met ons werk, met wat we daarvan vinden. Los nog van het eco-systeem dat onze aarde zelf aangeeft, de getijden, stromingen, de zon. (ik schreef al eerder De analogie tussen Ecologie en Economie

De Tuinman. 
Is dat de man, de méns, de masculiene kracht naast Lilith? 
De kwaliteit die zorg draagt voor het eco-systeem waarin groei én betekenis ontstaat. 

Het is ook wel lekker down to earth, dat er naast zo’n PowerLady als Lilith, die de woede van het afgewezen zijn loslaat en haar zachtheid ontdekt... dat er náást haar een tuinman staat. Een boer. Een Agrariër. Een vrije vogel. Of een elder van een inheems volk, verbonden met het welzijn én het bewustzijn van Moeder Aarde. 


Overal laten Indigenous mensen nu van zich horen. In wezen zijn we natuurlijk allemaal inheems. Ware het niet dat in de veelal Westerse wereld we deze kennis van de natuur en haar zelfvoorzienend eco-systeem helemaal kwijt zijn geraakt. Inheemse volkeren hebben deze kennis vaak bewaard én operationeel. (mooi voorbeeld)

Heel vreugdevol vind ik dat de Westerse wereld zich steeds meer opent voor deze kennis én er steeds meer aandacht is voor zelfvoorzienend leven, eco-dorpen, duurzame landbouw en landgoedbeheer


Eenheid; voorbij het dualisme

Een andere denkrichting is Lilith zelf. Zij IS éenheid, voorbij de wereld van goed en kwaad, voorbij oordelen, voorbij het dualisme. Dát dualisme was immers ontstaan doordat ze níet werd ontvangen door Adam. Waarna Adam én Eva de illusie van Light&Love creëerden. Alleen maar licht, alleen maar liefde, zonder het scheppend principe als geheel te omsluiten, waarin ook het donkere thuis hoort. 

Op het moment dat Lilith wél wordt ontvangen (door Adam ; )) betekent dit dat Adam in staat is de paden buiten het dualisme te betreden. Hij treed binnen in de wereld van het eenheidsbewustzijn, de wereld van onvoorwaardelijk liefde. 

Dit betekent dat een man als Adam, wil hij zijn plek naast Lilith innemen, zijn duisternis kent én ook het feminine gedeelte in zichzelf heeft ontvangen. Zijn interne Lilith de ruimte heeft gegeven. In zichzelf de balans heeft hersteld en zich daarmee heeft hervonden in eenheid. 

Dwars door de donkere kant heen. Van roofbouw, macht, lust zonder hartskracht, daadkracht zonder betekenis voor het geheel. Toxic Masculin. Masculien is ZO GAAF en tegelijkertijd zo krachtig (net zoals de feminiene energie dat kan zijn overigens!! Be aware) dat het vernietigend kan zijn (same with the women) dat mannen er bang voor zijn (.... same here ....) 

Aanvaarden. 
Doorleven. 
Ademen. 
Zien. 

Interessant. Je komt dichter bij je ware natuur als je je donkere kant omarmt en doorleeft. En die ware natuur ... staat in contact met én de kosmos én de aarde. Contact betekent ..... uitwisseling. Van kosmische kennis, innerlijke wijsheid, een bron van universele liefde en jouw waarheid. 

Perfecte recept voor een mooi mens. 
En daarmee mooi werk. 
Mooie wereld. 
Easy. 


6.
…. ook voor het feminine …… 

En Lilith …… ook zij heeft haar eigen les te leren. Want na jarenlange afwijzing van de wáre natuur van het feminine ligt natuurlijk Toxic Feminin op de loer. Als weerslag op zo lang onderdrukt te zijn, zijn vrouwen erg goed in manipulatie, drama of oeverloos verkennen wat belangrijk is zonder beslissingen te nemen. 

Om maar een zijstraatje te noemen van de donkere kant van het feminiene (of het slachtofferschap dat zich aandient) Of natuurlijk de Masculiene inzet van onze vrouwelijkheid. Bam, plan do check act. On High Heels. Hoe is het om dát los te laten? Wat blijft er over zonder dit beschermings-schildje van masculien gedrag? 

Ik merk dat we nu, gezamenlijk, mannen en vrouwen, een nieuwe taal ontwikkelen. 
Onderzoeken hoe we deze aspecten in onszelf kunnen bevrijden en vormgeven. 
Ontwaak de Lilith in jezelf én in de ander. Geef elkaar (én je projecten) de ruimte! 

be supportive
want dit is geen kleine transitie die we door maken met elkaar.
Dit raakt aan hele grote trauma's, versleutelt in ons DNA, die we nu loslaten .... daarna pas het gedrag dat daarbij hoort. Dus je kunt elkaar ondersteunen in 'spirit' én in gedragingen. Echt mooi! 

Het speelt bij mannen én vrouwen. Het speelt tússen mannen en vrouwen en hoe we relaties vormgeven. Het speelt op maatschappelijk niveau waar de balans tussen feminin en masculien opnieuw vormgeven wordt. 


What about Eve …… 

Het laat Eva wat rusteloos en onnodig staan. Heeft zij dan geen betekenis (meer)? 

Ik heb daar lang op gepuzzeld. Let’s skip Eve! dacht ik, ik reis voorbij het punt in de geschiedenis dat Lilith níet werd ontvangen en houd me alleen maar bezig met het moment dat ze wél wordt ontvangen. Het moment dat Adam moedig genoeg is om waarlijk naast een vrouw te staan. (dit kun je natuurlijk óók in metaforen lezen, het volledig ontwikkelde masculien aspect dat zijn plek inneemt naast een volwassen feminien aspect). Heel stoer van mij om zo te redeneren …. maar ….. what about Eve? 

Vandaag is het een bijzondere dag. 3-3-3 

3 maart 2019. 2019 bij elkaar opgeteld is ook 3. Ik wilde eigenlijk carnaval vieren maar ontdekte een enorme behoefte tot verstilling en het schrijven van een volgend hoofdstuk in Lilith Ontwaakt. En het schrijven van al mijn inzichten van het afgelopen jaar. Ik verdiepte me in 3-3-3 en ontdekte daarin een bijzonder  inzicht.  

Het cijfer 1 is het scheppend principe zélf. De scheppende kracht áchter het ontstaan van het universum (De Leegte, waar ik eerder over sprak). Volgens Pythagoras is 1 niet echt een getal, maar wel alom aanwezig in álle getallen. 1x1 is nog steeds 1. Het wordt pas iets als je een 2 hebt. 1+1 is 2. 

Het scheppende principe heeft dus een spiegel nodig, een spiegeling, óm tot creatie te komen. Ik sprak eerder al over de Liefde als impuls. Hier wordt nu gesproken over De Zon (1) en De Maan(2), wel hetzelfde en toch niet helemaal. De Maan heeft geen eigen licht, maar wórdt verlicht door De Zon. Samen creatie. 

Het cijfer 1 wordt De Vader van de cijfers genoemd. Het cijfer 2 de Moeder. In de tarot is de 1 de Magiër en 2 de Hogepriesteres. Heel fijn duo ; )) Het laat de volledige potentie zien, de 3 (in sommige religies 'de heilige geest' het vrouwelijk principe naast de vader en de zoon). 

Toch creëert dit een wereld van illusie en afgescheidenheid. Er wordt gesproken dat het cijfer 2 in wezen ‘het dualisme’ is. Als het zich terug zou trekken in het cijfer 1, het creërend principe (het ál!), ontstaat er niets. Omdat de 1 zelf niets kan …… pas door polariteit ontstaat er iets …. (what a bummer.....!!) 

Dus het getal 3 laat de synthese zien van de cijfers 1 en 2. De these en de anti-these. Zonder het getal 3 ontstaat er geen harmonie tussen 1 en 2. Het cijfers 3 brengt overvloed, rust en creatie. Het legt de verbinding. Het wacht daarentegen op het getal 4 dat (VIERKANT) de manifestatie brengt. 

7. 
Maar hoe zit het dan met dit verhaal ….. want Eva is toch niet het oorspronkelijke feminine? Ze is gemaakt uit een deel van het masculine, een spiegel waarin hij zichzelf kon leren kennen …..  eeehmm? 

Mijn inzicht (of bespiegeling ; )) is eigenlijk dat Adam dat deel dat hij nodig had als spiegel om zichzelf te leren kennen, lós kan laten. Weer terug kan keren tot eenheid, waarin hij ontdekt dat hij Licht en Donker is, én Feminien én Masculiene in zichzélf draagt. 

Om zich dán te wenden tot de andere eerste creatie, namelijk Lilith, het feminine aspect, dat naar de aarde is gebracht. Pas als Adam in staat is tot dit eenheidsbewustzijn is hij in staat in de ándere spiegel te kijken, een ware spiegel vanuit gelijkwaardigheid. En díe polariteit leidt tot sublieme creatie. 

Zo mogen wij uit deze hele geschiedenis aannemen ; )) 

Laat het me weten als je ergens in wilt stappen 
Let's create the future together. 

To get there. 
Peace. 


Noor 


ps. Op naar het getal 4 ; )) Volgens deze bron de werkelijke manifestatie van ál deze potentie. Dat is al best dichtbij. 4-4-2020. Ik kijk er naar uit. Bron van deze getallen en de tarot. 


Wil je leren werken met dit thema in je persoonlijk leiderschap? 
Volg dan eén van de Powerplay programma's Lilith Ontwaakt. 
Kijk voor meer info op Powerplay.academy 



1. Schilderij van Jo Vergeer, mijn overgrootpa en een beeldje geërfd van mijn moeder 
2. Still uit de film van Frederico Fellini La Dolce Vita 
3. foto Noor Bongers, Sonsbeek 2017 
4. Still uit de film van Frederico Fellini La Dolce Vita 
5. Strategische analyse van Noor Bongers en Jefta Bade, getekend door Jefta voor de gemeente Amsterdam in opdracht van Karin Selbach 
6. photogift from a friend
7. Home Sweet Home, Noor's Avalon