Congruent Leiderschap

Ik werk graag op alle lagen. Op meerdere lagen van 'de werkelijkheid', je persoonlijkheid én binnen casuïstiek. Mijn zeer brede interesse en fascinatie voor de belevingswereld van mensen maken dit mogelijk. Iedereen leeft in zijn eigen perceptie en heeft daardoor een specifieke betrokkenheid bij iets.

Zo werkt mijn zus in de sociale werkvoorziening omdat zij verstandelijk beperkt is en is heel trots te werken in een 'vrij bedrijf!'. Dit betekent dat ze is gedetacheerd naar een 'normaal' bedrijf dat mensen 'met een rugzakje' inhuurt. Voor dit bedrijf is dat goedkope arbeidskracht, want ze ontvangen er subsidie, ze geven een MVO Vinkje.Tot mijn zusje opeens vertelde dat ze niemand meer kon verstaan. Er waren allemaal Polen aangenomen. Tot ze vertelde dat de hele afdeling was opgeheven en er in Polen een fabriek was geopend. Zij verhuisde naar een andere afdeling en is nog steeds heel trots dat ze bij een 'vrij bedrijf' werkt.

Kan het 'vrije bedrijf' haar faciliteren zodat ze een gelijkwaardige positie heeft en óók groeit en zich ontwikkelt. Op haar eigen wijze. En wij, als 'gewone' mensen leren omgaan met haar op een zeer gelijkwaardige wijze. Een interessante mix van percepties én waardecreatie.

Verschillende perspectieven

Het is interessant deze verschillende perspectieven te belichten voordat je beleid maakt, of een strategie. Is er een oplossing mogelijk die álle partijen laat groeien en ontwikkelen. Passend bij de ambities? Vaak wel, maar het is even zoeken.

In al mijn onderzoeken en projecten komt steeds naar voren; in het licht van de hoogste ambitie meander je (samen) naar dit hoogste doel. Als het hoogste doel een mooie wereld is waarin we plezierig leven, geeft iedereen hier op eigen wijze invulling aan. Het is goed elkaar hierin steeds écht te ontmoeten, uit te spreken, te herijken. Steeds te bepalen waar je staat ten opzichte van de hoogste ambitie én ten opzichte van elkaar. 

Erkenning geven aan alles dat er is én een volgende stap bepalen.

Persoonlijk Leiderschap

Zoals je dit tússen mensen hebt in uiteenlopende situaties, zo heb je dit ook in jezelf. Je reageert anders als je 'de moeder in jou' laat spreken dan als je 'de minnares' ruim baan geeft of natuurlijk 'de ambitieuze carrière vrouw'. Ieder aspect heeft een andere behoefte én reageert anders al naar gelang de situatie. haha! Grappig om op je werk eens de minnares vrij baan te geven en dit ook echt toe te passend. Niet persé met intimiteit, maar het archetype in jezelf. Waar heeft zij behoefte aan? 

Dit zelfde kun je natuurlijk genderneutraal maken én mannen kunnen hun innerlijke man, jager, tovenaar, vader, minaar én de professional aanspreken.Verschillende lagen van jouw persoonlijkheid hebben verschillende behoeften. Zo had ik zelf eens in een situatie een innerlijke vrouw die zich verraden voelde, een professional die zei 'dat hadden we niet afgesproken', een innerlijk kind dat zich in totale schrikreactie bevond en de hogepriesteres in mij zei 'Right on Track Noor! Gaat prima zo'. En ik had hen allemaal te eren om goed en wel uit de situatie te komen. Geheeld. Sterk.

Fascinerend is het!

Zo coachte ik een man wiens innerlijke tovenaar een groot helder JA had op alles, zichtbaar, helder en in vól vermogen. Hij voelde ook een grote blokkade waardoor het JA (van Meesterschap) niet geleefd kon worden. En voordat meteen alle aandacht naar de blokkade ging zei ik 'Maar de Tovenaar heeft dus een helder JA?'. 'Ja', zei hij. 'Ja, een heel helder JA, daar staat niets in de weg. Oké, we hebben dus een helder JA én ergens een blokkade. Dat is de situatie. Ze kunnen beiden bestaan. 

Ik vroeg wie die blokkade gaf, zijn innerlijk kind of zijn man? 'Oh .... mijn man', verzuchtte hij. 'Ben je soms moe gestreden', vroeg ik? En daar kwam een man tevoorschijn die zó lang zijn best had gedaan, net een relatie had verbroken en nog meer dingen die een man zeer en zeer moe maken. Zijn man had behoefte aan rust, zijn zwaard en harnas even af te leggen. 'Ga maar liggen', zei ik 'geef je zelf comfort. Geef je innerlijke man wat hij nodig heeft'. Ik legde een dekentje over hem heen.

Ondertussen was er nog steeds een heel helder JA van de tovenaar (jouw hoogste bewustzijn en potentie) waarin de man heel fijn kon rusten. Het maakte het veilig. Zó veilig dat zijn innerlijk kind zich liet zien, zeer bang, want geknakt door misbruik. We nodigden het kind uit veilig in de schoot te gaan liggen. Wat ook lukte. Ontroerend en mooi.

Dan was er nog de professional. Die verveelde zich stierlijk, stond van alles en iedereen afgekeerd zijn best te doen en was eigenlijk woedend. Want, wat heeft een professional nu aan zoiets vaags als een tovenaar en een man die alleen maar wil rusten? Moe is. Niets doet. Wat bleek was dat de professional zónder verbinding met de essentie van de man aan het werk was. Al heel erg lang. Alle ballen hoog houden. Enorme verantwoordelijkheid.

We nodigden hem uit. Heel kwetsbaar werd hij. Heel klein. Hij kroop zelfs weg bij het kind. Onzichtbaar wilde hij zijn en het niet meer weten. 'Ooooh', fluisterde ik 'kijk maar eens of het kind holding te space kan doen voor de professional'. Magic. Het kind voelde zich zó veilig dat het de professional met ópen armen ontving. Zoals alleen kinderen dat in alle onschuld en pure liefde kunnen doen. 

Heel langzaam kwam de hele situatie (en mijn client) tot rust. Steeds weer was er het JA van de tovenaar, de man die rust, het kind dat zich veilig voelt en de professional die zich kon verbinden. 

Balans.Vanuit deze eenheid ontstond rust. Vanuit rust inzicht. Vanuit inzicht zin om te ondernemen. 

En er ontstond zelfs ruimte om het feminiene element te ontvangen. Want dát deel hadden we nog niet ontmoet. De Priesteres, de vrouw, het meisje. In deze sessie smolt uiteindelijk alles samen waarin álle elementen afzonderlijk zijn en worden geëerd.Ieder met een geheel eigen behoefte en dynamiek.

Eenheid in verscheidenheid

En zo zie je dat je elementen die totaal verschillend zijn tóch samen kunnen werken. Door alle elementen afzonderlijk te erkennen én de behoefte te detecteren. Wat heeft mijn zus nodig om te groeien? Wat het 'vrij' bedrijf? En wat de mensen uit Polen die hier zijn? En bij mijn client. Als we deze verschillende aspecten niet hadden geëerd was de man in kwestie nu vast nog steeds op zoek naar de blokkade waarom hij het helder JA van zijn tovenaar niet kon leven. Had hij zich schuldig gevoeld dat het niet lukte..... Nu vervolgde hij opgewekt en blij en met zeer veel ondernemingslust én rust, zijn weg.

Congruent Leiderschap gaat hier over. In alle lagen van de werkelijkheid congruent handelen. In het licht van de hoogste ambitie, een vrij mens, een mooie wereld, erkenning geven aan alles dat er is. Behoeften detecteren én hier invulling aan geven. Zo ontstaat eenheid én leiderschap dat werkelijk bij draagt.Aan de ontwikkeling van mensen én aan de wereld die we graag voor ons zien.

Strategie en energetisch werk

Ik heb jullie graag een kijkje gegeven in mijn werk- en zienswijze. Over hoe je dit kunt toepassen binnen bedrijven, concrete casuïstiek én in jouw persoonlijk leiderschap. Een mooie combinatie van Strategie én Energetisch. 

Powerplay. Power to Play with. Met jouw eigen kracht en het krachtenveld om je heen. Neem contact met me op als je een traject bij me wilt volgen of me in wilt vliegen in een ingewikkelde situatie die opheldering en flow behoeft. 

Wens je een heerlijke dag, met aandacht voor álle facetten van de werkelijkheid. En een prachtige balans. Wat een vrijheid!

Met groet, Noor

kijk voor meer informatie over mijn werk op powerplay.academy of lilithontwaakt.nl
Illustraties: Into the Wild Algarve en Praia de Odeceixe

mail me! licht [apenstaart] noorbongers [punt] nl 

Lilith Ontwaakt

Lilith Ontwaakt is gepubliceerd op haar eigen website LilithOntwaakt.nl 

Magic Moon

"Noor! Noor! Kom snel, kom kijken, kijk nou!". Ik snel toe en zie mijn mama met haar rollator en grote ogen naar binnen komen om mij naar buiten te lokken. "Kijk nou!". Ik loop naar buiten.

De maan.

In volle glorie. In de stilte van het ogenblik. De tuin van het huis waar ik logeer, de bomen, het bankje, waar ze even een sigaretje rookte en toen het licht zag op de muur er tegenover.  "Ik dacht, wát een licht! Waar komt dat vandaan! En toen was het de Maan! De Maan!".

"Kijk nou Noor, ik moest je écht roepen!" Ik verplaatste het bankje zodat we konden maanbaden. Blijf maar hier mam, ik haal een glas wijn en een dekentje, kunnen we lekker hier zitten. In het volle maanlicht. Ik kom terug met alles.

"Oh wauw Noor, kijk nou eens hoe bijzonder! Zo heb ik de maan nog nooit gezien! Zo, zonder wolken of iets er om heen, alleen de maan!" Ja maar mam, je weet toch nog wel met papa dat je zeilde op de waddenzee, toen heb je dit toch ook wel eens gezien? "ja ... wel, maar nóóit zo!".

Genieten vol op. Samen op het bankje. Een paar uur in de maneschijn. En soms zei ze: "zo bijzonder.. ik vind het zo bijzonder ook om hier nu met jou te zijn" en dan 'Dit kun je toch nooit schilderen', nee mam, dat wordt altijd kitsch. "ja hé, dat is toch niet te schilderen....." om na een tijdje te zeggen: 'Wat, als ik dít nou eens zou schilderen?". De maan, mam? "Ja! Één brok licht!".

"Dan maak ik een gat in het doek en dan is dat de maan, óf de zon! Wat een licht hé, dan schilder ik alles behalve dát. Wát een licht!". En ze verwonderde zich over het licht van de maan en de hemel en de plek waarop wij dat allemaal aanschouwden. Mam, de maan geeft zelf geen licht hé?

"Ja, dat zat ik me nét af te vragen, waar komt dat licht vandaan". Van de zon mam, de maan is .... eigenlijk gewoon een brok steen (schaterlach en stilte) .... die .... beschenen wordt door de zon! "oh! dat jij dat wéét! Nou, dat maakt het nóg bijzonderder". Ja. Nog bijzonderder. De maan die wordt beschenen door de zon. En we zaten er nog een uurtje.

Konden we de verzorghuizen maar inrichten naar de schoonheid der dingen .....

Als je elkaar leuk vind én ook zaken doet

Hoe creëer je een heldere context voor waarde en wederkerigheid?
 
Vanuit passie en intrinsieke motivatie, werken we samen met mensen die we te gek vinden. Niet alleen om hun talent en expertise, ook omdat het mooie mensen zijn. De mooiste. Netwerken ontstaan waarin mensen elkaar helpen met het realiseren van dromen en ambities. We werken aan eenzelfde doel, een prachtige wereld om in te wonen en het geluk van mensen. 

Logisch dat je dan ook vrienden wordt. Verbindingen worden vanuit een diep niveau gelegd, vanuit dromen en ambities, vaak kraakhelder vormgegeven. Je doet zaken, bent bevriend, ontmoet elkaar spiritueel, soms zelfs even intiem of je start een onderneming. Ontdekkingsreizigers in deze tijd. Je inspireert, confronteert (gebeurt wat weinig) en houdt de deur open óf juist een spiegel voor (gebeurt heel vaak). 

Hoe zorg je voor een natuurlijke balans in wederkerigheid? Zónder alles in lijstjes bij te houden of zomaar op gevoel en er na een tijdje toch wat blijkt te spelen, een kleine disbalans is geweest die zich heeft doorvertaald. Ik ben hier de afgelopen tijd mee bezig geweest en heb het volgende ontdekt: 

Het is goed onderscheid te maken in de verschillende vormen van interactie,
én per 'vorm' de wederkerigheid af te stemmen en dit niet zomaar te mixen.

Welke vorm je voor deze wederkerigheid kiest staat hier los van (informeel, wederdienst, factuur, 'give it to the universe' ; )) de focus ligt hier op het benoemen van de verhouding tot elkaar en hier bewustzijn naar toe brengen. Je versterkt de kwaliteit van de relatie. Helderheid brengt perspectief.


Professie, talent en expertise
Je zet je talent en professie in, spécifiek voor de (zakelijke of persoonlijke) ontwikkeling van de ander. Je werkt echt ten díenste van de ander. Maakt tijd en geeft aandacht met professionele attitude. Je stapt een 'werkrelatie' in. Het is belangrijk dat de ander hier ook op deze basis wil werken. Je mag elkaar hier namelijk ook op aanspreken.

Vaak hoort er ook ander gedrag bij. Voor coaches en consultants gelden integriteitsregels, geheimhouding, afstand bewaren, onderscheid maken. Ik ben zelf bijvoorbeeld super confronterend en vraag dóór als ik een strategie voor de toekomst zichtbaar maak voor mensen. Maar ... zo wil ik natuurlijk niet altijd zijn en dan op een feestje worden aangesproken als wandelend 'baken voor ontwikkeling'. Net zoals een healer niet altijd wil healen en de loodgieter .... 

Dit vraagt een grens: 'Nu ga ik áán voor je'. Het is goed dat moment te benoemen zodat de ander hier 'in' kan stappen. Los van hoe je de wederkerigheid vorm geeft en óf je dat überhaupt wilt doen. 

Vriendschap
Vriendschap heeft een natuurlijke uitwisseling en balans in geven en nemen, een gelijkwaardige vriendschap. Je bent er voor elkaar, deelt lief of leed, verwijst elkaar door, maakt ruzie en maakt het weer goed. Je lacht en verwondert je. Je geeft, je ontvangt en geniet van elkaar.

Brabant vaart wel bij vriendendiensten. De economie floreert eerder omdat mensen zoveel (met gesloten beurs) voor elkaar doen en daardoor meer geld overhouden om uit eten te gaan, mooie spullen te kopen of anderszins. Elkaar helpen kent vele vormen, net als de vriendschap zelf, waarin je elkaar soms juist helemaal níet helpt omdat je samen uit een ander vaatje tapt.

Soms is er een disbalans en heb je het gevoel 'aan het werk' te zijn. Er wordt bijvoorbeeld bovenmatig veel beroep gedaan op jouw kennis, healing capaciteiten of zakelijke contacten. Je kunt zelf het beste beoordelen of je 'aan het werk' bent óf dat het een natuurlijk onderdeel is van de vriendschap.

Je wéét wanneer de vriendschap in balans is en wanneer niet. Er zijn vaak weinig woorden nodig.

Ondernemerschap en samen op pad
Je doet sámen iets. Start een project, verzorgt een ontmoeting voor een groep mensen of participeert in een programma. Je werkt gelijkwaardig, als partners en spreekt elkaar ook op deze wijze aan. Je hebt beiden eigenaarschap en neemt leiderschap binnen het project. 

Ieder werkt vanuit zijn of haar eigen professie. Ook in deze relatie wil je een natuurlijke balans tussen geven en ontvangen, en dit is zeker bij co-creatie en ondernemerschap cruciaal. Het kan dat de eén meer leiderschap neemt als de ander, dit kun je afspreken natuurlijk. It's part of the game.

De joker! 
Spontane intermezzo's waarin waarde ontstaat. Die nooit in een hokje te plaatsen zijn en waarbij je ook helemaal geen zin hebt om dat te doen. 

 
Impact en helderheid
Logisch is dat al deze interacties elkaar in impáct versterken. Je kan als vriendin opeens van waarde zijn in een project dat iemand zakelijk heeft ingericht met anderen. Deze 'anderen' (zakelijke relaties) zeggen, "Oh Wauw! Wat gaaf dat Noor er opeens was". En toch was het voor mij uit vriendschap. Ik wéét dat en het is ook aan mij om te benoemen. 

Met iemand anders had ik wel 100 dingen toen we elkaar ontmoetten. We deelden dezelfde idealen. Hij maakte mijn website. Ik coachte hem. Hij was voorzitter van mijn stichting en hoeder van het gedachtegoed. Ik help hem strategisch bij het ontwikkelen van zijn onderneming. Hij en zijn vriendin zijn er voor mij als ik het moeilijk heb. We zijn vrienden en feesten tot de vroege uurtjes. Ik kan mijn wilde verhalen delen. We doen ons werk met passie, vanuit wie we werkelijk zijn en daarin ontmoeten we elkaar op al die vlakken. Logisch ..... en ook heel veel.

Op een dag zei ik tegen hem: 'Mocht er óóit op één van de onderdelen iets geks gebeuren of onrust ontstaan, weet dan dat ik voor de vriendschap kies'. Dat gaf zoveel helderheid "Oja, dát is de basis". Het gaf ook ruimte, misschien juist wel door de basis zo te benoemen, om andere paden en wegen te bewandelen; zakelijk, maatschappelijk, spiritueel. Helderheid geeft ruimte. 
En vergeet de joker niet! ; ))

Ik heb gemerkt dat het heel prettig is om de verhoudingen te benoemen en onderscheid te maken. Zeker in beginnende relaties die 'alles' in zich dragen, waar een vriendschap ontstaat vanuit een van zakelijke relatie, waar je wordt uitgenodigd in de Raad van Advies, maar ook over je moeder en liefdesverdriet vertelt . Kortom, wanneer je involved raakt met elkaar en wanneer je werk voortkomt uit je passie, visie op de wereld en doen wat er werkelijk toe doet. Dat ís persoonlijk.

 
Waar vaagheid ontstaat
Het wordt lastig als je gaat uitwisselen tússen deze verschillende verhoudingen, bijvoorbeeld:

Een vriendin die je ook zakelijk kent, heb je doorverwezen naar een familielid voor coaching en dat is betaald werk. Later blijkt dat ze heel veel tijd extra heeft gegeven uit vriendschap met jou. Hierdoor is een disbalans ontstaan die vraagt om een oplossing en het uitrafelen van 'waar het 'm in zit'. 

Je ontmoet iemand onstuimig op een feestje en de volgende dag blijkt dat een gezamenlijke vriendin jou heeft aangeraden om eens écht over het inrichten van zijn/haar toekomst te praten. Ehm .... je bent de aangewezen persoon om dit te doen, maar hoe richt je dit in zodat het recht doet aan alles wat er speelt?

Iemand wil een opdracht geven aan een bevriende relatie uit zijn netwerk maar wordt in verlegenheid gebracht door: 'Kan ik een opdracht geven aan een vriend(in), is dat geen belangenverstrengeling?'. Terwijl zijn voorkeur écht uitgaat naar de expertise van deze persoon, en hoe ga je aansluitend de onderhandelingen in over de prijs? 

Je coached iemand (spritueel) bij het inrichten van zijn leven en begeleid daarna de strategie en positionering van zijn organisatie. Je ziet persoonlijke (on)mogelijkheden, maar kan dit niet direct benoemen in de groep mensen waar je op dat moment mee werkt en houd de focus bij de groep.  

Een vriend(in) vraagt continue 'zakelijke' aandacht, je geeft je tijd en professionele kunde, maar benoemt dit niet zo. Je ontvangt uiteindelijk geen erkenning en plaats in het project. Of iemand wil 'als vriend' niet betalen voor een bijeenkomst met diner als hij op het laatste moment zonder reden niet komt, terwijl in de algemene voorwaarden .....en ontvriend je op Facebook.

Allemaal situaties in een wat grijs en vaag gebied, waar ongetwijfeld meer speelt dan deze regels vertellen. Feit is dat je op verschillende niveaus een interactie met elkaar hebt en dat deze door elkaar lopen. Zowel in het géven als in ontvangen.


Altijd vrij om te kiezen
Het is juist daarom interessant dit uit te wisselen en de verschillende verhoudingen binnen de relatie te benoemen. Zodat je vrij bent om te kiezen en op ieder niveau de interactie aan te gaan die je wenst. Áls het nodig is, want sommige relaties zijn gewoonweg zó goed dat je er alle kanten mee op kunt en al deze niveaus zich natuurlijkerwijs verhouden tot elkaar, in balans. Uitzónderlijk! Maar ze bestaan. 

Vergeet de joker niet! 

Een wereld van connecties.

Grappig. Linked In visualiseert mijn netwerk. Kijk maar. Een wereld van connecties.

Wereld van co-creatie.

foto : Noor Bongers : Porto

Stel je eens voor. Dat je vanuit gelijkwaardigheid samen iets heel moois creëert dat waarde toevoegt aan de economie, jouw eigen liefste wensen én dat dat de wereld mooier maakt. Fantastisch! Zo fantastisch dat veel mensen het als utopie bestempelen. Toch is co-creatie heel dichtbij. En noodzakelijk.

De economie vraagt om bezuinigingen en tegelijk om drastische veranderingen. Ik sprak met vooruitstrevende ambtenaren en zij draaien de vraag graag om: stel je voor dat je in plaats van 20 procent te moeten bezuinigen, 20 procent meer duurzamer moet zijn of 20 procent synergie moet maken. Hoe ga je dan denken? Vanuit mogelijkheden ...!

De schaarste en moeilijkheden die kunstmatig hoog worden gehouden en zorgen voor veel hoofdpijn, hoofdbrekens en controlemechanismen, kunnen ook worden bezien als kans. Als een mogelijkheid tot de noodzaak van co-creatie. Samen. Samen ondernemen. Samen vorm geven aan de wereld waarin wij leven. Samen een waanzinnig product verzinnen. Samen organiseren. (Pfff. Echt wel veel samen. Echt wel moeilijk... Samen staat voor sommige mensen gelijk voor heel moeilijk en dit is het ook als je uit gaat van besturen en controleren.)

Draai het proces eens om. In plaats van een doel te definiëren dat iedereen effectueert, creëer je een ambitie waarin velen zich kunnen vinden. Ga je uit van de essentie van een vraagstuk. Want, wáár draait het nu écht om? En hoe, willen jij en jij en jij en ik daaraan bijdragen? Wat is jullie belang in dit vraagstuk? Wat wil je er voor jezelf uithalen? Hoe draagt het oplossen van dit vraagstuk bij aan jouw doelen? En .... vullen wij elkaar hierin aan?

Wauw! Denken in mogelijkheden en uitgaan van je eigen talenten en intrinsieke motivatie geeft plezier en ondernemingslust! Het principe is eenvoudig: voeg waarde toe. Aan het individu, de economie, de maatschappij. Oftewel, onderneem vanuit je eigen talent, neem een échte vraag als leidraad voor het proces van creatie en je zult zien dat als vanzelf een nieuw economisch principe ontstaat, dat is gebaseerd op overvloed in plaats van op schaarste.

Co-creatie. Waanzinnig effectief, plezierig én innovatief. Waarom dan moeilijk doen? Waarom creëert niet heel Nederland meteen co? Waarom is de politiek niet gericht op co-creatie met elkaar en met ons (als burgers)? Helaas. Je ziet het pas als je het door hebt ; )

Het betekent ook loslaten van wat je zelf per sé wilt. Loslaten van een korte termijn oplossing. Het betekent dieper kijken naar wat er echt speelt en de belangen van alle stakeholders hierin erkennen. Én hen betrekken in het creëren van een oplossing die bijdraagt aan ieders wensen. Of beter, een proces organiseren waarin een ieder zich kan ontwikkelen, waarin je elkaar echt ontmoet en gericht bent op elkaars groei. En waarde toevoegt aan dat éne essentiële vraagstuk ...

Synergie maken is eenvoudig. Als je bij het begin begint.


gepubliceerd in het Great Place to Live magazine dat op 1, 2, 3, ... 10! is gemaakt.

Reclame voor Idealen.

Kijk eens aan! Noor en Martijn én Tara in een filmpje over Whuffies. Het boek verschijnt in Oktober in het Nederlands en is zojuist verschenen in Amerika. Timo geeft het uit bij A.W. Bruna. Het is bijzonder.

Het is bijzonder dat idealen, authenticiteit én goed-zakendoen samen gaan. Niet goede-doel-zaken-doen, nee, gewoon goed-zaken-doen-met-geld-verdienen-omdat-je-waarde-toevoegt én echt iets te vertellen hebt.

Whuffies als smeermiddel van de nieuwe economie. Whuffies als super-grapje, omdat het de oplossing is voor wereldvraagstukken. Die anders toch vrij saai en ouderwets worden aangevlogen met ingewikkelde methoden. En dat, terwijl de oplossing vaak zo dichtbij is. En ligt in hoe je sámen de wereld bestormt. Eh, of gewoon, hoe je je gedraagt in een groep, wat je zegt, wat je geeft, wat je gunt, wat je krijgt.

En, hoe bouw je dit op? Zo, dat je waarde toevoegt aan mens, maatschappij en de economie. Als vanzelf ontstaat er een Great Place to Live met Business as usual ; )

Ik spreek er graag over. Dus neem even contact op en dan kom ik naar je toe.

De VVD én Great Place to Live in één zin!

foto: Gerjanne Tiemens

Wat ik doe was voor mijn vader een groot raadsel. 'Idealen? Fantasten zijn het. Zonder realiteitszin'. Jammer dat mijn vader er niet meer is. Oprichter van de VVD in de Achterhoek en groot voorstander van ondernemen en werken aan de maatschappij.

"Maar nee papa, ik ben een idealist mét realiteitszin. Nog niet zo héél veel mensen hebben het in de gaten omdat ze enkel op het geld letten. Ik op waarde. Toevoegen en creëren. Zodat de dingen in synergie zijn. Gewoon goed. Of je nu VVD stemt of Groen Rechts".

En vandaag. In het FD in de column van Arko van Brakel staan zowaar de VVD én Great Place to Live in één adem genoemd. De overeenkomsten benoemd. Als je het hoogste doel centraal stelt, uitgaat van je eigen zin en motivatie creëer je zomaar een Great Place to Live. De weg ernaartoe is anders. De doelgroep. De onderwerpen.

Maar de dynamiek en intentie zijn hetzelfde. Je brengt dingen in beweging. Je creëert ruimte waarbinnen nieuwe inzichten ontstaan. Gewoon. Door te doen. Omdat je betrokken bent. En onderneemt vanuit je hart.

Arko. Je hebt me een groot plezier gedaan door dit te schrijven. Want wat ben ik trots! En hoe graag had ik mijn vader gebeld nu :: "Pap, ik sta in het FD!! En zie je, het kan wél samen!
Als je maar onderneemt ; )".

En zo is zijn wens voor mij toch uitgekomen: 'Je moet wérken voor de maatschappij'. Ja. Maar wél op mijn manier ; )

Niets

Vandaag trok in de Tarotkaart Niet-ietsheid. Een verbeelding van het woord shunyata dat door Boeddha is bedacht. Alles is niets, niets is alles. De tussen-ruimte maakt het verschil. Vanuit het niets kan iets ontstaan.

Geniet van de leegte. Van het niet-weten wat de toekomst gaat brengen. En ik bedacht me, hoezeer is dit vergeten in onze samenleving! Álles is bedacht! En in ieder gesprek benadruk ik het belang van rest-ruimte. Zowel in denken als in fysieke zin. Maar als het er op aankomt, is het altijd moeilijk dit op jezelf toe te passen.

Geleerd om je eigen leven in eigen hand te nemen, je eigen realiteit te scheppen. Dit impliceert een voortdurend handelen, vooruit denken, intenties bepalen, op het juiste moment actie ondernemen. Te leven in het hier en nu. Maar als je even niet weet waar dit toe gaat leiden wordt het een stuk ingewikkelder. Denk je dan.

Je wordt teruggewezen naar het hier en nu. Geniet van het niet-weten. Geniet van de rust die dit geeft. En dit ...... impliceert vertrouwen dat je intentie juist is en dat de weg zich wel zal wijzen. Leven in het onbewaakte ogenblik.

En als ík het hier nu moeilijk mee heb, hoe moeilijk is het dan wel niet voor een projectontwikkelaar of een beleidsmaker? rest-ruimte. Niet alles ingevuld zodat, als een gebied wordt ontwikkeld, de mensen die er gaan wonen de gelegenheid krijgen om zich het gebied zélf eigen te maken.

Iedereen wil graag dat een gebied identiteit heeft. Soul. Waar je verwondert en bijzondert. Waar je acties onderneemt die jezelf vooruit brengen! Acties, die je nog niet had bedacht. Maar toch ... als alles is ingevuld komen deze gedachten niet, of wil je je plannen elders realiseren, of wil je zelf zo'n gebied om te ontwikkelen (.. ; )

Als Speelgoed dat niet tot je verbeelding spreekt en waar je dus niet mee kan spelen. Georganiseerde chaos of .. het toeval organiseren zijn nieuwe management stijlen. Maar eigenlijk betekent dit dus het niet-weten in ere herstellen. Ruimte maken voor leegte waarbinnen dingen kunnen ontstaan. Niet bang zijn.

En geld verdienen, je imago of je project laten slagen staan dit in de weg. En dat terwijl, met een stukje on-in-gevuld-heid zo'n project op termijn veel succesvoller is. Innovatie is Ruimte maken zei iemand eens, en .... hoe letterlijk betekent dit de leegte toelaten!
En ..... wie durft het aan?

"Out of The Box"

Vandaag hoorde ik bij Kunst aan Zee over Mono-culturen en Multi-culturen. Mono-culturen, dat alles hetzelfde is; overal de Blokker en de H&M, overal dezelfde bureaustoelen en leaseauto's, overal dezelfde principes; alles gaat over geld.

Multi-culturen is natuurlijk veel interessanter. Daar is van alles wat. Gek dat je dat zo benoemt eigenlijk, de wereld is één grote multi-cultuur! De macht van het geld blijkt echter zo sterk dat er opeens een mono-cultuur ontstaat. Hhmm. Gelukkig gaat de nieuwe Great Place to Live krant over de Schoonheid van Geld.

Mensen vinden mij creatief, met zulke bijzondere ideeën en associaties. Maar ik bedacht me, ik LEEF een Multi-Cultureel leven. Heb vrienden in alle lagen van de bevolking, mijn fascinatie voor mensen en hun leven is groot. Ik wil het weten . . . wat hen beweegt, motiveert, frustreert en verwonderd. Ik wil ook mijzelf verwonderen. Doe niets liever dan door de wereld lopen in bijzondere gebeurtenissen. De reikwijdte van mijn beleving koesteren... En verbaas mij er telkens over dat mensen een Mono-cultuur accepteren, dat ze daar genoegen mee nemen.

En tóch zo hongerig zijn naar mooie verhalen en unieke ervaringen. Out of the box denken noemen ze het, als ze het zelf doen. Alsof je kunt zeggen: 'nu spring ik buiten mijn kader, let op! Nu.' Dat veronderstelt dat je weet dat je een kader hebt, én wat daarbuiten dan ís. Dan kun je dus buiten je eigen kader denken. Dus waarom zou je dan binnen dat kader leven? Als je weet hoe het er buiten is?

Spannend! Great Place to Live in het nieuws

Spannend, hoe iets groeit en bloeit. Twee jaar geleden hebben we Great Place to Live ontwikkeld. Uit een verlangen iets te doen voor mensen die het verschil maken. Die hun hoofd boven het maaiveld uitsteken en daarmee het verschil maken.

Nu gaan we een nieuwe ontwikkeling in. Eentje die ik nog niet helemaal kan overzien. Er ontstaan projecten, programma's en toekomstvisies. Groepen mensen lijken zichzelf te mobiliseren om een mooie wereld te scheppen. Mensen voelen zich thuis. Great Place to Live wordt daadwerkelijk als een vrijplaats gezien (én benut) om tot de essentie te komen, en vanuit daar te ondernemen.

Max Herold schreef al eens een artikel over Great Place to Live en nu staan we dan ook echt in de krant. Op 6 mei verscheen een groot artikel met prachtige illustratie in de NRC Next. Je kan het vinden op de site (bij Events) én natuurlijk op de weblog van Marije Ravelli. Die dit artikel heeft geschreven nadat zij de Inspire Day heeft bezocht. En dat is hoe het ontstaat en hoe het sprankelend en fris blijft. Mensen gaan meedoen en ervaren wat het is om zelf een Great Place to Live te maken. Iedereen kan dat. Overal.

Het kleine meisje liep door de wereld

Het kleine meisje liep door de wereld. Ze verwonderde zich. Overal zag ze een kleine wereld in. Onder het mos woonde een het elfje dat ‘s ochtens naar buiten kwam en zicht uitstrekte in de zon en genoot van de zachtheid van het mos, dat voor haar heel groot was. De boom was de meester tot wie zij zich kon wenden om raad, daarachter school de grote wereld en het grote gevaar. Gelukkig kon het elfje vliegen.

Op zee waren de grote zeegeesten die veel ruimte nodig hebben. Die je meenemen en je de weide horizon laten zien. Voor wie het niet uitmaakt of het nu stormt of windstil is. Ze brengen altijd vrede, maar soms zijn ze ongedurig. Je kan altijd met hen mee. Het kleine meisje rustte in de armen van haar vader, die met één hand het schip bestuurde. Ze keek naar de zeilen, voelde de kracht van het schip en de elementen en reisde met haar vader én met de geesten mee. Wans soms lette hij even niet op.

Het meisje werd iets groter. Een klein beetje maar. De elfjes waren er nog steeds. En ook de werelden van mensen. Die waren meer verborgen. Mensen zeiden iets maar bedoelde soms iets anders. Ze bewaakten het ogenblik en vergaten de diepte. De diepte van betekenis die het meisje wel voelde. Maar wat zie je dan? Vreemde beelden drongen zich aan haar op. De onbewaakte ogenblikken waarin de onuitgesproken gedachten zichtbaar worden.

Het meisje was ook bang. Voor de vuilniswagen bijvoorbeeld, omdat die alles vernietigt. En ze herinnert zich dat ze kruipend over straat ging, achter de auto’s langs, omdat haar moeder had gezegd dat ze nu groot genoeg was om alleen naar school te gaan, maar vergeten was dat het woensdag was. De vuilniswagen. Waarin mannen alles gooiden wat niet deugde. Wat mensen niet meer wilden hebben. Wat gooien mensen zoal weg?

Liefde? Hun eigen dromen, herinneringen die er niet toe doen of waar ze niets mee willen. Spullen die hun imago niet bevestigen. Speelgoed van de kinderen omdat die uit huis zijn. Nutteloos verpakkingsmateriaal, weggegooid eten, oude viltstiften, rommel. Héél veel rommel. Het meisje geloofde niet in rommel. Zij geloofde in de heelheid van de aarde. Energie is altijd energie die je ergens voor kan gebruiken.

Het meisje ging naar school. Scheikunde. Alles bestaat uit moleculen. En uiteindelijk, zijn dat allemaal dezelfde deeltjes. De verhouding ertussen bepaalt wat het is. ‘Oh’, dacht het meisje, ‘dus niets is iets! Het niets, bepaalt wat het is! Dus alles is hetzelfde’. Het meisje snelde in de tijd vooruit en kwam tot de conclusie dat je dan van vuilnis een biefstuk kan maken. Nu staat nano-technologie nog in de kinderschoenen, maar straks kan dat.

Niets is iets. Maar wat maakt dan wat het is dat het is? Het meisje ging op zoek. En langs bergen en dalen accepteerden de mensen het leven zoals het was. De elfjes zwegen. Mensen stelden vragen, maar dan vooral aan haar. Wat ze wilde worden, hoe dat zo was gekomen, dat zij was wie ze was. Mensen gaven antwoorden. Over technologie, de kunst, politiek en over hoe de maatschappij in elkaar steekt. Het bevredigde het meisje niet. De antwoorden verzwegen nog altijd de wereld erachter.

Ze besloot een tijdje zich aan te passen en te doen alsof dit het was dat het leven haar te bieden had. Maar zij raakte onmiddellijk verwikkeld in oplichtende zaken als sex, drugs & Rock and Roll. Ook heel tof. Het meisje leerde te genieten van de aarde! Of, hoe de mensen haar beleefde en hoe je er plezier kon beleven. De vaardigheden der aarde. Je hoofd boven water houden! En toch ....... riepen de elfjes haar weer toe .... blijf zoeken! Je vind het wel. En ze gaf niet op.

Het meisje studeerde. Het meisje ontmoette bijzondere mensen die in haar geloofden. Die zagen wie ze werkelijk was. Ze raakte gefascineerd door mensen en hoe zij hun leven inrichten. Leven mensen hun dromen na? En hoe kun je de dromen van mensen benutten voor innovatie en vernieuwing? Waar zijn die mensen en wat doen ze? Ze ontmoette er een heleboel. Want hij zie zoekt ...... Ook had iemand eens aangeraden 10 leerdoelen op te stellen, van 1 tot 10. Na een aantal jaar kwam zij erachter dat deze een leidraad hadden gevormd.

Intentie geeft betekenis. Het onbewaakte ogenblik kan werkelijkheid worden! De wereld erachter. Is de wereld van intentie. Die richting geeft aan je dromen, aan je gedachten, aan je handelen, aan hoe mensen op je reageren. Dat maakt het realiteit. Als je de juiste vragen stelt herken je op een gegeven moment het antwoord. Ergens. In een situatie. Een onbewaakt ogenblik dat voor jou bedoelt is. Je kan erop varen. En de grote geesten komen je tegemoet.

Iemand zei eens: Wees moedig en grote geesten snellen je tegemoet! En het is grappig, dat moedig zijn in deze wereld betekent jezelf te zijn. Dat je dán de wereld ziet die je altijd hebt gezocht. De wereld achter wat mensen zeggen, de wereld van betekenis en zingeving. Het vervullen van je eigen dromen. Het meisje besloot de wereld te veroveren.

Door te zoeken naar mensen die óók hun dromen verwezenlijken. Die hun hoofd boven het maaiveld uitsteken (want ongemerkt, ben je dan opeens een hoge boom die veel wind vangt, als authenticiteit je leidraad is) en daarmee het verschil maken. Voor werkelijke innovatie. Sociale innovatie. Waarin er een synergie is tussen het realiseren van je dromen, economie en maatschappelijk rendement. Ook had het meisje inmiddels geleerd dat je de juiste woorden moet gebruiken om de wereld te beschrijven die je altijd hebt gezien.

www.greatplacetolive.nl

Dit bericht is geschreven voor De Labiel en verschijnt nu in de serie DURF ontwikkeld door Corné Cox. Ik kreeg het stokje van Sanne Roemen en ik geef het bij deze door aan Lisette Togtema

mannen en vrouwen en dan .........

Weet je wat nu zo bijzonder is? dat de Inspire Day, en zometeen het Great Place to Live jongerenprogramma in Rotterdam wordt ontwikkeld door een groep vrouwen. Niet omdat dit persé zo is, maar omdat het zo is ontstaan. In den beginne waren er twee, toen kwam er een groepje van vijf, toen kwam er nog een filmmaakster bij en nu dan weer twee. Dat maakt samen negen.

Twee keer per maand bij mij thuis met kopjes pepermuntthee en koekjes. Normaal heb ik een grote hekel aan groepen vrouwen. Dat getetter en gekwiek. Maar dit schiet echt op. Iedereen kletst eerst maar wat, en dan is er rust, luistert iedereen naar iedereen en bedenken we samen een plan. Overwegen, bouwen en ondernemen. En vooral, samen plezier maken en de wereld bestormen met dat wat ons interesseert.

Zo sprak ik vandaag Ritzo en hij vertelde te ondernemen met jongens, ‘en dat moest ook maar zo blijven’. Ja. Maar zo raken de Raden van Bestuur nooit overbevolkt door dames. Toch met nét iets andere inzichten dan mannen. Mannen ondernemen graag met mannen omdat ze dan zichzelf kunnen zijn. Vrouwen ondernemen graag met vrouwen omdat ze dan zichzelf kunnen zijn.

Er ontstaan vrouwennetwerken die vrouwen sterk maken in de mannenwereld. Mannen clubjes waren er altijd al. Vrouwen clubjes ook, maar dan met een andere functie, of iets met liefdadigheid. Met vrouwennetwerken heb ik ook niet zoveel. Natuurlijk is Vice Venus bijzonder, maar daar komen ook mannen ; ) eh .....

Met feminisme of emancipatie heeft het ook niet meer zoveel te maken. Wél met vrouwelijke energie. Die, als vrouwen onafhankelijk zijn, heel sterk is. Die uniek is. en die kracht ... geeft een impuls aan een project. En zo uniek als de mannelijke energie ook is natuurlijk. Maar er zijn inmiddels zoooooooveel projecten en producten en systemen door mannen bedacht (door de geschiedenis heen, als een vrouw een computer had ontwikkeld functioneerde deze waarschijnlijk heel anders ; ) een computer volgens vrouwen logica?) en is deze energie overal merkbaar.

Dat het misschien tijd is voor vrouwen om samen te ondernemen en deze energie voelbaar te maken in de maatschappij. Dat zal een reden kunnen zijn waarom ik vele groepjes vrouwen om mij heen zie ondernemen. Om elkaar daarna weer te kunnen ontmoeten natuurlijk. Mannen en vrouwen die sámen ondernemen. En waarbij beider energie tot bloei komt. Gelukkig zie ik dat overal om mij heen ontstaan! En ga ik ook met Ritzo een prachtige onderneming starten ; )

Die me overigens vertelde dat in Georgië de vrouwen het voor het zeggen hebben. Toch eens tijd voor een reisje.