Posts tonen met het label Noor Bongers onderneemt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Noor Bongers onderneemt. Alle posts tonen

woensdag 1 juli 2020

De feminiene en masculiene bestuursstijl


Ik schreef er over op Lilith Ontwaakt. 
Een goede balans tussen feminiene en masculiene kwaliteiten is een balans tussen het bieden van structuur én sturen op flow en intentie. Dit toepassen in beleid en bestuursstijl is niet altijd gemakkelijk. Wél de moeite waard.
In dit artikel lees je er meer over. Met praktische voorbeelden en actuele onderwerpen. De zorg, de Corona maatregelen en natuurlijk het vrouwenquotum. Ook geef ik inzicht in mijn eigen bestuursstijl met Great Place to Live en andere projecten. 
Geniet er van.
https://www.lilithontwaakt.nl/de-feminiene-en-masculiene-bestuursstijl/

* * * 
Dit artikel verschijnt in de serie ESSENTIEEL LEVEN, de podcast waarin Hans Van Willigenburg Noor Bongers bevraagt over economie, leiderschap, politiek, liefde en de toekomst. 

dinsdag 19 november 2019

Congruent Leiderschap


Ik werk graag op alle lagen. Op meerdere lagen van 'de werkelijkheid', je persoonlijkheid én binnen casuïstiek. Mijn zeer brede interesse en fascinatie voor de belevingswereld van mensen maken dit mogelijk. Iedereen leeft in zijn eigen perceptie en heeft daardoor een specifieke betrokkenheid bij iets.

Zo werkt mijn zus in de sociale werkvoorziening omdat zij verstandelijk beperkt is en is heel trots te werken in een 'vrij bedrijf!'. Dit betekent dat ze is gedetacheerd naar een 'normaal' bedrijf dat mensen 'met een rugzakje' inhuurt. Voor dit bedrijf is dat goedkope arbeidskracht, want ze ontvangen er subsidie, ze geven een MVO Vinkje.Tot mijn zusje opeens vertelde dat ze niemand meer kon verstaan. Er waren allemaal Polen aangenomen. Tot ze vertelde dat de hele afdeling was opgeheven en er in Polen een fabriek was geopend. Zij verhuisde naar een andere afdeling en is nog steeds heel trots dat ze bij een 'vrij bedrijf' werkt.

Kan het 'vrije bedrijf' haar faciliteren zodat ze een gelijkwaardige positie heeft en óók groeit en zich ontwikkelt. Op haar eigen wijze. En wij, als 'gewone' mensen leren omgaan met haar op een zeer gelijkwaardige wijze. Een interessante mix van percepties én waardecreatie.



Verschillende perspectieven


Het is interessant deze verschillende perspectieven te belichten voordat je beleid maakt, of een strategie. Is er een oplossing mogelijk die álle partijen laat groeien en ontwikkelen. Passend bij de ambities? Vaak wel, maar het is even zoeken.

In al mijn onderzoeken en projecten komt steeds naar voren; in het licht van de hoogste ambitie meander je (samen) naar dit hoogste doel. Als het hoogste doel een mooie wereld is waarin we plezierig leven, geeft iedereen hier op eigen wijze invulling aan. Het is goed elkaar hierin steeds écht te ontmoeten, uit te spreken, te herijken. Steeds te bepalen waar je staat ten opzichte van de hoogste ambitie én ten opzichte van elkaar. 

Erkenning geven aan alles dat er is én een volgende stap bepalen.




Persoonlijk Leiderschap


Zoals je dit tússen mensen hebt in uiteenlopende situaties, zo heb je dit ook in jezelf. Je reageert anders als je 'de moeder in jou' laat spreken dan als je 'de minnares' ruim baan geeft of natuurlijk 'de ambitieuze carrière vrouw'. Ieder aspect heeft een andere behoefte én reageert anders al naar gelang de situatie. haha! Grappig om op je werk eens de minnares vrij baan te geven en dit ook echt toe te passend. Niet persé met intimiteit, maar het archetype in jezelf. Waar heeft zij behoefte aan? 

Dit zelfde kun je natuurlijk genderneutraal maken én mannen kunnen hun innerlijke man, jager, tovenaar, vader, minaar én de professional aanspreken.Verschillende lagen van jouw persoonlijkheid hebben verschillende behoeften. Zo had ik zelf eens in een situatie een innerlijke vrouw die zich verraden voelde, een professional die zei 'dat hadden we niet afgesproken', een innerlijk kind dat zich in totale schrikreactie bevond en de hogepriesteres in mij zei 'Right on Track Noor! Gaat prima zo'. En ik had hen allemaal te eren om goed en wel uit de situatie te komen. Geheeld. Sterk.


Fascinerend is het!


Zo coachte ik een man wiens innerlijke tovenaar een groot helder JA had op alles, zichtbaar, helder en in vól vermogen. Hij voelde ook een grote blokkade waardoor het JA (van Meesterschap) niet geleefd kon worden. En voordat meteen alle aandacht naar de blokkade ging zei ik 'Maar de Tovenaar heeft dus een helder JA?'. 'Ja', zei hij. 'Ja, een heel helder JA, daar staat niets in de weg. Oké, we hebben dus een helder JA én ergens een blokkade. Dat is de situatie. Ze kunnen beiden bestaan. 

Ik vroeg wie die blokkade gaf, zijn innerlijk kind of zijn man? 'Oh .... mijn man', verzuchtte hij. 'Ben je soms moe gestreden', vroeg ik? En daar kwam een man tevoorschijn die zó lang zijn best had gedaan, net een relatie had verbroken en nog meer dingen die een man zeer en zeer moe maken. Zijn man had behoefte aan rust, zijn zwaard en harnas even af te leggen. 'Ga maar liggen', zei ik 'geef je zelf comfort. Geef je innerlijke man wat hij nodig heeft'. Ik legde een dekentje over hem heen.

Ondertussen was er nog steeds een heel helder JA van de tovenaar (jouw hoogste bewustzijn en potentie) waarin de man heel fijn kon rusten. Het maakte het veilig. Zó veilig dat zijn innerlijk kind zich liet zien, zeer bang, want geknakt door misbruik. We nodigden het kind uit veilig in de schoot te gaan liggen. Wat ook lukte. Ontroerend en mooi.

Dan was er nog de professional. Die verveelde zich stierlijk, stond van alles en iedereen afgekeerd zijn best te doen en was eigenlijk woedend. Want, wat heeft een professional nu aan zoiets vaags als een tovenaar en een man die alleen maar wil rusten? Moe is. Niets doet. Wat bleek was dat de professional zónder verbinding met de essentie van de man aan het werk was. Al heel erg lang. Alle ballen hoog houden. Enorme verantwoordelijkheid.

We nodigden hem uit. Heel kwetsbaar werd hij. Heel klein. Hij kroop zelfs weg bij het kind. Onzichtbaar wilde hij zijn en het niet meer weten. 'Ooooh', fluisterde ik 'kijk maar eens of het kind holding te space kan doen voor de professional'. Magic. Het kind voelde zich zó veilig dat het de professional met ópen armen ontving. Zoals alleen kinderen dat in alle onschuld en pure liefde kunnen doen. 

Heel langzaam kwam de hele situatie (en mijn client) tot rust. Steeds weer was er het JA van de tovenaar, de man die rust, het kind dat zich veilig voelt en de professional die zich kon verbinden. 

Balans.Vanuit deze eenheid ontstond rust. Vanuit rust inzicht. Vanuit inzicht zin om te ondernemen. 

En er ontstond zelfs ruimte om het feminiene element te ontvangen. Want dát deel hadden we nog niet ontmoet. De Priesteres, de vrouw, het meisje. In deze sessie smolt uiteindelijk alles samen waarin álle elementen afzonderlijk zijn en worden geëerd.Ieder met een geheel eigen behoefte en dynamiek.



Eenheid in verscheidenheid


En zo zie je dat je elementen die totaal verschillend zijn tóch samen kunnen werken. Door alle elementen afzonderlijk te erkennen én de behoefte te detecteren. Wat heeft mijn zus nodig om te groeien? Wat het 'vrij' bedrijf? En wat de mensen uit Polen die hier zijn? En bij mijn client. Als we deze verschillende aspecten niet hadden geëerd was de man in kwestie nu vast nog steeds op zoek naar de blokkade waarom hij het helder JA van zijn tovenaar niet kon leven. Had hij zich schuldig gevoeld dat het niet lukte..... Nu vervolgde hij opgewekt en blij en met zeer veel ondernemingslust én rust, zijn weg.

Congruent Leiderschap gaat hier over. In alle lagen van de werkelijkheid congruent handelen. In het licht van de hoogste ambitie, een vrij mens, een mooie wereld, erkenning geven aan alles dat er is. Behoeften detecteren én hier invulling aan geven. Zo ontstaat eenheid én leiderschap dat werkelijk bij draagt.Aan de ontwikkeling van mensen én aan de wereld die we graag voor ons zien.


Strategie en energetisch werk


Ik heb jullie graag een kijkje gegeven in mijn werk- en zienswijze. Over hoe je dit kunt toepassen binnen bedrijven, concrete casuïstiek én in jouw persoonlijk leiderschap. Een mooie combinatie van Strategie én Energetisch. 

Powerplay. Power to Play with. Met jouw eigen kracht en het krachtenveld om je heen. Neem contact met me op als je een traject bij me wilt volgen of me in wilt vliegen in een ingewikkelde situatie die opheldering en flow behoeft. 

Wens je een heerlijke dag, met aandacht voor álle facetten van de werkelijkheid. En een prachtige balans. Wat een vrijheid!

Met groet, Noor



kijk voor meer informatie over mijn werk op powerplay.academy of lilithontwaakt.nl
Illustraties: Into the Wild Algarve en Praia de Odeceixe

mail me! licht [apenstaart] noorbongers [punt] nl 

zaterdag 10 juni 2017

Mijn eerste ontmoeting met een feministe


Het was rond het jaar 2000, ik was campagneleider van een kleine politieke partij in Rotterdam van kunstenaars en intellectuelen, ik was zojuist cum laude afgestudeerd in 'de vrijheid van het individu in de organisatiecultuur', ik was 28 toen ik mijn eerste feministe écht ontmoette. Ze was de vrouw van een van de iconen van de partij, een vakbondsman die zich ten álle tijden inzette voor rechtvaardigheid, gelijkheid en emancipatie. Ik ontmoette zijn vrouw. Leuk! Zij; super alert, levendige ogen, twinkelend en levenslustig. Mooi. En feministe van het eerste uur.

Dat bleek vooral toen ik terloops opmerkte dat ik het helemaal niet erg vond om koffie te zetten of een gezelschap te verzorgen, omdat ik daar nu eenmaal als eerste aan denk, als een man maar af en toe iets komt repareren, mijn pick-up of het toilet ofzo. Ze ontplofte. Ze werd woedend. Dat ze voor mij had gestreden en waar ik het lef vandaan haalde om dit te zeggen. Uit het gesprek was al gebleken dat ik 'mijn klassiekers' helemaal niet kende, geen boeken had gelezen van vrouwen uit het eerste uur van het feminisme, die, voor mij hadden gestreden... Dat onderkende ik natuurlijk maar hey, ik was de vruchten aan het plukken van haar werk!

Ik bedankte haar dus oprecht maar voegde er óók aan toe dat vrouwen specifieke kwaliteiten hebben en mannen ook en dat dát nu juist zo gaaf is aan mannen en vrouwen. Natuurlijk generaliseer ik dan en gaat het over het tot uitdrukking brengen van jóuw eigen specifieke kwaliteiten, ongeacht gender, maar het zijn wel hele specifieke kwaliteiten. Het feminisme heeft heel veel goed gedaan en daar heb ik zeer veel aan te danken (ECHT!!!), maar het heeft óók gebracht dat 'mannen in een mantelpak' de raden van bestuur bestieren en dat mannelijk gedrag ook van ons wordt verwácht, terwijl dat niet persé het natuurlijk gedrag van een vrouw is.

Het gesprek liep spaak. Dit was onbespreekbaar.
Zij voelde zich niet erkend. Ik voelde me niet gezien.

Een aantal dagen later was ik met de politieke partij en haar man, de vakbondsman, in vergadering. We hielden even pauze. Buiten op het terras aan de Maaskade. Er kwam een meisje aan gefietst. Ze zwaaide. Maar er ging ook iets mis. Met haar fiets, iets met de ketting ofzo. De man sprong op en rende naar haar toe om te helpen en alles werd gefixed.

'Zie! Zie! zo gaat dat, volkómen natuurlijk gedrag', glunderde ik toen hij weer terug was op het terras. 'I rest my case'. Hij bloosde. Want we wisten allebei dat mannen echt heel anders zijn dan vrouwen. En dat dat juist zo gaaf is. We dronken een biertje en genoten van het moment. Flow.

Anno 2017

De 'feminisering van de maatschappij' is inmiddels een geaccepteerd begrip. In management en leiderschapskringen roemen mannen zich op hun ontwikkelde feminiene kant. De vrouwen lachen in hun vuistje, want ze hebben toch maar mooi een mama- en een papadag en de taken verdeeld. En toch ..... met deze praktische verdeling zíjn we er niet. En naast dat het voor vrouwen niet altijd grappig is om mannelijk gedrag te moeten vertonen in boardrooms (de masculine spelletjes mee te spelen) en de opmerkingen over je haar, je voorkomen of je intuïtie voor lief te nemen en je mannetje te staan (daar kunnen we een heel boek over schrijven maar dat doe ik hier niet), er speelt nog iets anders:

Een grote roep om wérkelijke masculiniteit. Mannelijkheid in optima forma. De vrouwen hunkeren ernaar. De mannen hebben moeite dit in zichzelf toe te laten. In korte tijd heb ik meerdere mannen hier over gehoord en met deze thematiek gewerkt. Soms heel direct door de masculiniteit aan te wakkeren en te laten stromen (tantra technieken die je gewoon geheel gekleed kunt beoefenen) en dit bínnen de man op grote weerstand stuit. Deze kracht is namelijk óók destructief, zeer krachtig en primair, verbonden aan sex en lust en willen hébben. Er rust schuld op dat 'mannen de vrouwen hebben onderdrukt, pijn hebben gedaan en oorlog hebben gevoerd op wilskracht en uit eigen belang'. Of de kracht was destructief (lees: niet verbonden) voor henzelf. Als gevolg hiervan laten mannen deze energie niet in zichzelf toe. Nemen de stap naar voren en laten hun feminiene kant zien, ook heel mooi natuurlijk, maar er mist iets, een oerkracht, iets rauws en puurs.

Er staan ook mannen op die deze collectieve last van zich af werpen en hierbij op veel gejuich van vrouwen kunnen rekenen. Een man in zijn kracht is een man in zijn kracht. Rise up and Shine. Mannen bovendien die klaar zijn met dat geklaag van vrouwen waar toch die mannelijk man is gebleven in deze samenleving en waarom er zo ongelofelijk veel sterke vrouwen zijn momenteel. Zowel mannen als vrouwen zeggen soms letterlijk 'de mannen blijven achter'. Klaar mee.

Zowel in tantra als leiderschapskringen speelt deze thematiek. De man is zoekend naar een nieuwe rol. Zoals de feministen een broek gingen dragen en gingen klussen, zo spreken mannen inmiddels over hun gevoelens en verzorgen babies. Nu we dit hebben verkend is het tijd voor een stap verder. Waarin je mag spreken over diversiteit en specifiek vrouwelijke of mannelijke aspecten. Waarin niet iedereen alles hoeft te kunnen of te eindigen in soort laf compromis, waarin de puurheid van de mannelijkheid en/of de vrouwelijkheid zijn verdwenen.

Op een diepere laag gaat dit over de bevrijding van mensen zélf. Op weg naar een wereld waarin wij leven vanuit liefde en zelfbeschikking. Met álle talenten en kwaliteiten die je in je hebt. Je mannelijke kant, je vrouwelijke kant. Puur.

Toen ik Bruno van den Elshout interviewde over zijn New Horizons vertelde hij dat in zijn foto's de horizon altijd het midden is als uitnodiging om werkelijk te kiezen. Je kúnt kiezen als je beiden zijden hebt onderzocht, de hemel en de hel, zwart en wit, masculien en feminien. Als je beiden helemaal hebt doorvoeld en ervaren ben je in staat tot een bewuste keuze. Hoe je dit wilt vormgeven in jezelf, jouw persoonlijkheid waarin jouw mannelijke en vrouwelijke kanten fonkelen.

Dit betekent dat we op een heel bijzonder punt in onze geschiedenis staan. Als mannen beiden kanten hebben doorleefd én vrouwen dit ook hebben gedaan, dan volgt nu het keuze moment. Het moment bewúst te kiezen hoe je deze aspecten in jezelf wilt vormgeven. Een werkelijk vrije keuze.







Een reis om je op weg te helpen. 20 minuten meditatie, heb ik in 2015 ontwikkeld.
De reis naar de Oorsprong van Mannelijk en Vrouwelijk.

Over het werkelijk doorvoelen van licht en donker schreef ik eerder Licht en Donker.

Enjoy!





donderdag 9 juli 2015

Als je elkaar leuk vind én ook zaken doet


Hoe creëer je een heldere context voor waarde en wederkerigheid?
 
Vanuit passie en intrinsieke motivatie, werken we samen met mensen die we te gek vinden. Niet alleen om hun talent en expertise, ook omdat het mooie mensen zijn. De mooiste. Netwerken ontstaan waarin mensen elkaar helpen met het realiseren van dromen en ambities. We werken aan eenzelfde doel, een prachtige wereld om in te wonen en het geluk van mensen. 

Logisch dat je dan ook vrienden wordt. Verbindingen worden vanuit een diep niveau gelegd, vanuit dromen en ambities, vaak kraakhelder vormgegeven. Je doet zaken, bent bevriend, ontmoet elkaar spiritueel, soms zelfs even intiem of je start een onderneming. Ontdekkingsreizigers in deze tijd. Je inspireert, confronteert (gebeurt wat weinig) en houdt de deur open óf juist een spiegel voor (gebeurt heel vaak). 

Hoe zorg je voor een natuurlijke balans in wederkerigheid? Zónder alles in lijstjes bij te houden of zomaar op gevoel en er na een tijdje toch wat blijkt te spelen, een kleine disbalans is geweest die zich heeft doorvertaald. Ik ben hier de afgelopen tijd mee bezig geweest en heb het volgende ontdekt: 

Het is goed onderscheid te maken in de verschillende vormen van interactie,
én per 'vorm' de wederkerigheid af te stemmen en dit niet zomaar te mixen.

Welke vorm je voor deze wederkerigheid kiest staat hier los van (informeel, wederdienst, factuur, 'give it to the universe' ; )) de focus ligt hier op het benoemen van de verhouding tot elkaar en hier bewustzijn naar toe brengen. Je versterkt de kwaliteit van de relatie. Helderheid brengt perspectief.


Professie, talent en expertise
Je zet je talent en professie in, spécifiek voor de (zakelijke of persoonlijke) ontwikkeling van de ander. Je werkt echt ten díenste van de ander. Maakt tijd en geeft aandacht met professionele attitude. Je stapt een 'werkrelatie' in. Het is belangrijk dat de ander hier ook op deze basis wil werken. Je mag elkaar hier namelijk ook op aanspreken.

Vaak hoort er ook ander gedrag bij. Voor coaches en consultants gelden integriteitsregels, geheimhouding, afstand bewaren, onderscheid maken. Ik ben zelf bijvoorbeeld super confronterend en vraag dóór als ik een strategie voor de toekomst zichtbaar maak voor mensen. Maar ... zo wil ik natuurlijk niet altijd zijn en dan op een feestje worden aangesproken als wandelend 'baken voor ontwikkeling'. Net zoals een healer niet altijd wil healen en de loodgieter .... 

Dit vraagt een grens: 'Nu ga ik áán voor je'. Het is goed dat moment te benoemen zodat de ander hier 'in' kan stappen. Los van hoe je de wederkerigheid vorm geeft en óf je dat überhaupt wilt doen. 

Vriendschap
Vriendschap heeft een natuurlijke uitwisseling en balans in geven en nemen, een gelijkwaardige vriendschap. Je bent er voor elkaar, deelt lief of leed, verwijst elkaar door, maakt ruzie en maakt het weer goed. Je lacht en verwondert je. Je geeft, je ontvangt en geniet van elkaar.

Brabant vaart wel bij vriendendiensten. De economie floreert eerder omdat mensen zoveel (met gesloten beurs) voor elkaar doen en daardoor meer geld overhouden om uit eten te gaan, mooie spullen te kopen of anderszins. Elkaar helpen kent vele vormen, net als de vriendschap zelf, waarin je elkaar soms juist helemaal níet helpt omdat je samen uit een ander vaatje tapt.

Soms is er een disbalans en heb je het gevoel 'aan het werk' te zijn. Er wordt bijvoorbeeld bovenmatig veel beroep gedaan op jouw kennis, healing capaciteiten of zakelijke contacten. Je kunt zelf het beste beoordelen of je 'aan het werk' bent óf dat het een natuurlijk onderdeel is van de vriendschap.

Je wéét wanneer de vriendschap in balans is en wanneer niet. Er zijn vaak weinig woorden nodig.

Ondernemerschap en samen op pad
Je doet sámen iets. Start een project, verzorgt een ontmoeting voor een groep mensen of participeert in een programma. Je werkt gelijkwaardig, als partners en spreekt elkaar ook op deze wijze aan. Je hebt beiden eigenaarschap en neemt leiderschap binnen het project. 

Ieder werkt vanuit zijn of haar eigen professie. Ook in deze relatie wil je een natuurlijke balans tussen geven en ontvangen, en dit is zeker bij co-creatie en ondernemerschap cruciaal. Het kan dat de eén meer leiderschap neemt als de ander, dit kun je afspreken natuurlijk. It's part of the game.

De joker! 
Spontane intermezzo's waarin waarde ontstaat. Die nooit in een hokje te plaatsen zijn en waarbij je ook helemaal geen zin hebt om dat te doen. 

 
Impact en helderheid
Logisch is dat al deze interacties elkaar in impáct versterken. Je kan als vriendin opeens van waarde zijn in een project dat iemand zakelijk heeft ingericht met anderen. Deze 'anderen' (zakelijke relaties) zeggen, "Oh Wauw! Wat gaaf dat Noor er opeens was". En toch was het voor mij uit vriendschap. Ik wéét dat en het is ook aan mij om te benoemen. 

Met iemand anders had ik wel 100 dingen toen we elkaar ontmoetten. We deelden dezelfde idealen. Hij maakte mijn website. Ik coachte hem. Hij was voorzitter van mijn stichting en hoeder van het gedachtegoed. Ik help hem strategisch bij het ontwikkelen van zijn onderneming. Hij en zijn vriendin zijn er voor mij als ik het moeilijk heb. We zijn vrienden en feesten tot de vroege uurtjes. Ik kan mijn wilde verhalen delen. We doen ons werk met passie, vanuit wie we werkelijk zijn en daarin ontmoeten we elkaar op al die vlakken. Logisch ..... en ook heel veel.

Op een dag zei ik tegen hem: 'Mocht er óóit op één van de onderdelen iets geks gebeuren of onrust ontstaan, weet dan dat ik voor de vriendschap kies'. Dat gaf zoveel helderheid "Oja, dát is de basis". Het gaf ook ruimte, misschien juist wel door de basis zo te benoemen, om andere paden en wegen te bewandelen; zakelijk, maatschappelijk, spiritueel. Helderheid geeft ruimte. 
En vergeet de joker niet! ; ))

Ik heb gemerkt dat het heel prettig is om de verhoudingen te benoemen en onderscheid te maken. Zeker in beginnende relaties die 'alles' in zich dragen, waar een vriendschap ontstaat vanuit een van zakelijke relatie, waar je wordt uitgenodigd in de Raad van Advies, maar ook over je moeder en liefdesverdriet vertelt . Kortom, wanneer je involved raakt met elkaar en wanneer je werk voortkomt uit je passie, visie op de wereld en doen wat er werkelijk toe doet. Dat ís persoonlijk.

 
Waar vaagheid ontstaat
Het wordt lastig als je gaat uitwisselen tússen deze verschillende verhoudingen, bijvoorbeeld:

Een vriendin die je ook zakelijk kent, heb je doorverwezen naar een familielid voor coaching en dat is betaald werk. Later blijkt dat ze heel veel tijd extra heeft gegeven uit vriendschap met jou. Hierdoor is een disbalans ontstaan die vraagt om een oplossing en het uitrafelen van 'waar het 'm in zit'. 

Je ontmoet iemand onstuimig op een feestje en de volgende dag blijkt dat een gezamenlijke vriendin jou heeft aangeraden om eens écht over het inrichten van zijn/haar toekomst te praten. Ehm .... je bent de aangewezen persoon om dit te doen, maar hoe richt je dit in zodat het recht doet aan alles wat er speelt?

Iemand wil een opdracht geven aan een bevriende relatie uit zijn netwerk maar wordt in verlegenheid gebracht door: 'Kan ik een opdracht geven aan een vriend(in), is dat geen belangenverstrengeling?'. Terwijl zijn voorkeur écht uitgaat naar de expertise van deze persoon, en hoe ga je aansluitend de onderhandelingen in over de prijs? 

Je coached iemand (spritueel) bij het inrichten van zijn leven en begeleid daarna de strategie en positionering van zijn organisatie. Je ziet persoonlijke (on)mogelijkheden, maar kan dit niet direct benoemen in de groep mensen waar je op dat moment mee werkt en houd de focus bij de groep.  

Een vriend(in) vraagt continue 'zakelijke' aandacht, je geeft je tijd en professionele kunde, maar benoemt dit niet zo. Je ontvangt uiteindelijk geen erkenning en plaats in het project. Of iemand wil 'als vriend' niet betalen voor een bijeenkomst met diner als hij op het laatste moment zonder reden niet komt, terwijl in de algemene voorwaarden .....en ontvriend je op Facebook.

Allemaal situaties in een wat grijs en vaag gebied, waar ongetwijfeld meer speelt dan deze regels vertellen. Feit is dat je op verschillende niveaus een interactie met elkaar hebt en dat deze door elkaar lopen. Zowel in het géven als in ontvangen.


Altijd vrij om te kiezen
Het is juist daarom interessant dit uit te wisselen en de verschillende verhoudingen binnen de relatie te benoemen. Zodat je vrij bent om te kiezen en op ieder niveau de interactie aan te gaan die je wenst. Áls het nodig is, want sommige relaties zijn gewoonweg zó goed dat je er alle kanten mee op kunt en al deze niveaus zich natuurlijkerwijs verhouden tot elkaar, in balans. Uitzónderlijk! Maar ze bestaan. 

Vergeet de joker niet! 





dinsdag 1 juli 2014

Analogie tussen Ecologie en Economie



Op het New Financial Forum hoorde ik een fantastische analogie. Uitgesproken door Satish Kumar. Hij werd uitgenodigd door de University of Cambridge en vroeg aan de professor waar het Ecologie Departement was. "Het ecologie depártement?!". "Ja,", had hij geantwoord, "wilt ú mij vertellen dat u mensen opleidt, mensen die óveral ter wereld bestuurlijke functies krijgen en belangrijke beslissingen nemen, wilt u mij vertellen dat u hen leert te managen zónder hen de kennis te geven van wát zij managen?". Het verblufte gezicht van de professor beschrijvend wendde hij zich tot de zaal "So, those hálf educated men .....".

Een siddering trok door het publiek. Had hij dát nu écht gezegd 'half-educated-men'..... Ja, hij had het echt gezegd en er óók nog aan toegevoegd dat de wereld wordt bestúúrd door deze half-educated-men. Is dit nog wel passend bij de cyclische economie die wij vormgeven? Het antwoord ligt in de kracht van de woorden; ecologie, het bestaat uit het kénnen (logos, de logica) van een omgeving (de aarde, ons ecosysteem), en economie, dat bestaat uit ecos (ecosysteem) en nomos (managen, beheren). Het geeft 'economie' de letterlijke betekenis van 'goed huishoudschap van de aarde'.

Tot groot genoegen lees en hoor ik deze analogie de laatste tijd overal terug. Herman Wijffels spreekt over duurzaamheid als streven naar een hogere kwaliteit van relaties. Relaties tussen mensen en tussen mensen en de aarde (of íeder ecosysteem red.). Het steeds toegenomen belang van specialismen heeft geleid tot verkokering en een wereld van losse componenten. Als je kijkt naar de natuur bestaat deze vooral uit biodiversiteit. Waarin alle elementen een geheel vormen. De balans is van cruciaal belang voor de groei en waarde (die ontstaat) van dit geheel. Wie neemt verantwoordelijkheid voor dit geheel?

Gelukkig zie je dit uitgangspunt ook operationeel terug in tal van natuurlijke tuinbouw initiatieven zoals Kweekland en Feel Good Gardens. En in bredere zin in het LandgoedLAB, een landgoed heeft immers álle aspecten van een echte economie in zich. Hear! Hear! for the Earthworms! En aan álle mensen die de circulaire economie richting geven en waardecreatie in ál haar facetten plaatsen binnen het primaire proces. Daar waar het hoort. Ik zie om mij heen steeds meer mensen die hun eigen cirkel van invloed benutten en een eigen eco-systeem inrichten waarbij ze verantwoordelijkheid nemen voor het geheel. De som der delen. En dan ..... en dan ..... genieten maar!


* * *


Dankjewel Ivo Valkenburg voor de uitnodiging voor het New Financial Forum. Ik ben altijd weer verwonderd hoe jouw initiatieven in de financiële wereld, de waarde van liefde en duurzaamheid zichtbaar maken in relatie tot innovatie en economie.




Burning Women



Wicked!!!! Mensen vragen in mijn geheel nieuwe website om de wílde Noor. "Jij bent toch veel wilder dan dát?!". Ik was juist zo blij serieus en weloverwogen over te komen, maar die wilde Noor is er natuurlijk wel en daar hébben mensen ook best veel aan... Daarom heb ik wat stiekeme linkjes verstopt op de website.

Ik houd van extremen. Ik houd ervan kijkjes te nemen in verschillende werelden. Af en toe, als ik aan een marmeren vergadertafel zit in een klimaatgecontroleerd gebouw, doe ik even mijn ogen dicht en zie de Nevada woestijn met honderdduizend lichtjes en wonderlijke creaturen. "Dát is ook de aarde, denk ik dan. Wát te gek dat ik beiden werelden ken". Dan open ik mijn ogen en zie in al dat marmer ook Burning Man. Want werkelijkheid is ten slotte iets dat je zelf creëert.


Bekijk hier wat wilde momenten en een olie explosie.

maandag 17 januari 2011

Héél veel Noor.

In een bijzonder filmpje. Een gesprek met aandacht over werk, waardecreatie, mijn hoogste waarden én over de schoonheid van ons bestaan. Het leven in overvloed.

Bekijk het hier

woensdag 17 maart 2010

Wereld van co-creatie.



foto : Noor Bongers : Porto

Stel je eens voor. Dat je vanuit gelijkwaardigheid samen iets heel moois creëert dat waarde toevoegt aan de economie, jouw eigen liefste wensen én dat dat de wereld mooier maakt. Fantastisch! Zo fantastisch dat veel mensen het als utopie bestempelen. Toch is co-creatie heel dichtbij. En noodzakelijk.

De economie vraagt om bezuinigingen en tegelijk om drastische veranderingen. Ik sprak met vooruitstrevende ambtenaren en zij draaien de vraag graag om: stel je voor dat je in plaats van 20 procent te moeten bezuinigen, 20 procent meer duurzamer moet zijn of 20 procent synergie moet maken. Hoe ga je dan denken? Vanuit mogelijkheden ...!

De schaarste en moeilijkheden die kunstmatig hoog worden gehouden en zorgen voor veel hoofdpijn, hoofdbrekens en controlemechanismen, kunnen ook worden bezien als kans. Als een mogelijkheid tot de noodzaak van co-creatie. Samen. Samen ondernemen. Samen vorm geven aan de wereld waarin wij leven. Samen een waanzinnig product verzinnen. Samen organiseren. (Pfff. Echt wel veel samen. Echt wel moeilijk... Samen staat voor sommige mensen gelijk voor heel moeilijk en dit is het ook als je uit gaat van besturen en controleren.)

Draai het proces eens om. In plaats van een doel te definiëren dat iedereen effectueert, creëer je een ambitie waarin velen zich kunnen vinden. Ga je uit van de essentie van een vraagstuk. Want, wáár draait het nu écht om? En hoe, willen jij en jij en jij en ik daaraan bijdragen? Wat is jullie belang in dit vraagstuk? Wat wil je er voor jezelf uithalen? Hoe draagt het oplossen van dit vraagstuk bij aan jouw doelen? En .... vullen wij elkaar hierin aan?

Wauw! Denken in mogelijkheden en uitgaan van je eigen talenten en intrinsieke motivatie geeft plezier en ondernemingslust! Het principe is eenvoudig: voeg waarde toe. Aan het individu, de economie, de maatschappij. Oftewel, onderneem vanuit je eigen talent, neem een échte vraag als leidraad voor het proces van creatie en je zult zien dat als vanzelf een nieuw economisch principe ontstaat, dat is gebaseerd op overvloed in plaats van op schaarste.

Co-creatie. Waanzinnig effectief, plezierig én innovatief. Waarom dan moeilijk doen? Waarom creëert niet heel Nederland meteen co? Waarom is de politiek niet gericht op co-creatie met elkaar en met ons (als burgers)? Helaas. Je ziet het pas als je het door hebt ; )

Het betekent ook loslaten van wat je zelf per sé wilt. Loslaten van een korte termijn oplossing. Het betekent dieper kijken naar wat er echt speelt en de belangen van alle stakeholders hierin erkennen. Én hen betrekken in het creëren van een oplossing die bijdraagt aan ieders wensen. Of beter, een proces organiseren waarin een ieder zich kan ontwikkelen, waarin je elkaar echt ontmoet en gericht bent op elkaars groei. En waarde toevoegt aan dat éne essentiële vraagstuk ...

Synergie maken is eenvoudig. Als je bij het begin begint.


gepubliceerd in het Great Place to Live magazine dat op 1, 2, 3, ... 10! is gemaakt.

dinsdag 8 december 2009

Het Onbewaakte Oogenblick


Gefilmd door Annedien Hoen in Enschede na de voorstelling van de Karavaan der Vertellers. Volgens Annedien zit het onbewaakte vooral in momentum 0:36.
Plezier!